Anne Hendriks
is voor zitter van een kleine VvE. Ze schrijft onder pseudoniem over het wel en wee
van appartements - bewoners en hun VvE.
Zuurkool
In de koff erbak van mijn auto liggen twee pakken met elk zes fl essen van mijn favoriete Franse mineraalwater. Ze zijn daar blijven liggen na ons laatste bezoek aan Frankrijk waar ik altijd wat boodschappen insla voor thuis. Franse potten cassoulet, linzen, choucroute, rata- touille en tartifl ette zijn de stootkussens in ons huishouden. Even geen tijd of zin om te koken? Cassouletje in een schaal, kaas erover, en in de oven. Wij maken daar geen woorden aan vuil. Ik moest denken aan ons Franse voorraadje toen de aanbevolen noodmaatregelen van de overheid ter sprake kwamen op een recente VvE-bijeenkomst. Een echtpaar had het initiatief genomen om een hulpplan op te stellen voor doomsday: hoe kijken we om naar bewoners die slecht ter been zijn of anderszins minder zelfredzaam? Hoe kunnen we in contact blijven als buren, elkaar ondersteunen? Sympa- thieke actie. De lieverds vertelden er luchtigjes bij dat iedereen zuurkool bij hen mocht komen halen als de nood aan de man kwam. Die maken ze zelf, in lege yoghurt-emmertjes. Gewoon, omdat ze dat leuk vinden. Een van de leden draaide ongemakkelijk op zijn stoel. Hij begon op ernstige toon een doem-
scenario te schetsen waarin het een maand lang ijskoud en stikdonker was. Daarna pleitte hij vurig voor een collectieve aanschaf door de VvE van peperdure noodverlichting op accu’s, “zo- dat we niet afhankelijk zijn van elkáár”. En had iedereen wel voldoende “hoogwaardig voedsel in huis om te overleven”? Als we maar wisten dat niemand bij hém hoefde aan te kloppen. De meeste aanwezigen waren al aardig wezen shoppen. Wijzelf hebben genoeg Franse pro- viand om het een tijdje uit te zingen, en in de berging staan nog wat tonnetjes Campinggaz. Laatst liep ik mee met een loodgieter langs een paar appartementen voor controle van een rookgasafvoer. Zo kreeg ik een kijkje in een aantal cv- annex bergkasten, ook bij de survivalist. Gekampeerd had hij nooit, maar zijn planken waren volgeladen met vriesdroog- maaltijden, energierepen, bonen en een grote doos met het opschrift adventure food. Er stond bronwater genoeg om een maand lang de wc mee door te spoelen, en met zijn speciale apparatuur op gas of accu’s kun je een zesdaag- se veldtocht faciliteren. We zullen aan hem den- ken als we straks aan de zuurkool zitten. Toon mij uw noodpakket en ik zeg u wie u bent.
2-2026 | Eigen Huis Magazine | 49
BEELD EDITH BUENEN
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60