schelpenpad met bankjes en lantaarnpalen van gemaakt.” Juist die investeringen maken het nieuws dat Moerdijk wellicht gaat ver- dwijnen voor hem zo wrang. “Waarom zou je dat doen als je het dorp wilt opheffen? En wat gebeurt er dan mee als het dorp moet wijken? Gaan die natuurgebieden dan weer weg?” We lopen het oude dorp weer in, waar een schilder een kozijn aan het schilderen is; het leven gaat toch gewoon door.


Onrustig Over de ontwikkelingen is Visser somber, maar realistisch. “De laatste tien à vijftien jaar is het al onrustig. We hebben twintig jaar tegen het distributiecentrum gevochten en nu is het er toch gekomen, op anderhalve kilometer van mijn huis. Kapitaal en industrie overwinnen. Er zijn boeren in de polder die al jaren geleden zijn opgekocht. Dat geeft het gevoel dat je nooit weet wat er precies op de achtergrond speelt.” Visser zal daarom niet op de barrica- de gaan. “Ik steek mijn nek niet meer uit. Dat werkt niet, want uiteindelijk is het een soort psychologisch spel en weten wij niet alle regels.” Zelf wil hij het liefst blijven en voorlopig wacht hij de ontwikkelingen af. “De komende vijf jaar gebeurt er toch niks, denk ik. Je plant ook geen vakantie vijf jaar vooruit.” Visser ziet ook positieve kanten als hij uiteindelijk toch moet vertrekken. Misschien levert het een nieuwer huis op, merkt hij op. Zijn badkamer is eigenlijk aan vervanging toe en daar gaat hij nu niet meer in investeren. Wel vindt hij dat er een goede regeling moet komen. Moerdij- kers moeten een vergelijkbaar huis kunnen terugkopen en vergoeding van verhuiskosten en inrichting ontvangen. “Als we weg moeten, willen we het liefst naar Ulvenhout, waar onze dochter woont. Maar voor de waarde van ons huis krijg je daar nu nog geen rijtjeshuis voor,” legt hij uit.


Zorgen over de toekomst Het is eind van de middag als we aanbellen bij Anteun en Lisanne van Pel. Hun twee-on- der-een-kapwoning oogt oud van buiten en modern van binnen. Terwijl Lisanne de kat op haar arm houdt, nemen we plaats aan de tafel in de woonkamer. Het jonge stel kocht het huis in 2020. “Ik kom uit Zwijndrecht en Lisanne uit Hardinxveld-Giesendam,” vertelt Anteun. “Wo-


18 | Eigen Huis Magazine | 2-2026


De onzekerheid over de toekomst van Moerdijk voedt ook wantrouwen.


ningen waren daar te duur dus keken we naar Brabant, want hier was het wel betaalbaar.” Lisanne vult aan: “We waren zo blij met deze plek. Dorpsgevoel, een leuke en hechte straat, centraal gelegen. Maar nu? Ons woongeluk is helemaal weg. Het voelt niet meer als thuis.” Bij de koop keken ze heus naar berichten over Moerdijk, geven ze aan. “Maar de gemeente investeerde juist in het dorp. De Moerdijkre- geling bestond nog en wij kochten dit huis van de gemeente. Waarom zou die verkopen als het dorp moet verdwijnen?” Lisanne schudt haar hoofd. “Het voelt tegenstrijdig. Als je dit serieus hebt doordacht, waarom investeer je dan zo? Daarom voelt de beslissing van de gemeenteraad slecht. Ze zeggen dat het een ‘duivels dilemma’ is, maar waarom stem je dan voor?” Een korte stilte. “De burgemeester van de gemeente Moerdijk woont zelfs in dit dorp. Hoe kun je dit doen?”


Lisanne en


Donderslag De Van Pels waren op vakantie op 11 november en volgden de livestream van de bijeenkomst in de Ankerkuil. “Het begon half acht,” zegt Lisanne, terwijl ze de kat van tafel tilt. “Tot negen uur mocht er niets naar buiten, maar om tien over half acht stond het al online: het dorp Moerdijk moet verdwijnen. Het was voor ons als een donderslag bij heldere hemel.” De zorgen van het stel zijn groot. Waar moeten ze heen? Lisanne kijkt naar buiten: “De woning- markt is gek. En we hebben hier zo’n fijne plek. Een huis dat helemaal naar onze zin is, een kat, twee kippen achter in de tuin. Dat kun je niet zomaar ergens anders opnieuw opbouwen.”- Bovendien is het vertrouwen in de gemeente weg. “Waarom investeer je in leefbaarheid als je het dorp wilt opheffen? Het voelt alsof er dingen spelen die wij niet weten”, zegt Anteun. Het echtpaar Van Pel wil niet weg, maar als het moet, dan met een goede regeling. Anteun: “We willen een gelijkwaardige of lagere hypo-


Anteun van Pel twijfelen over alles. Nieuwe auto? Vakan- tie? Misschien hebben ze het geld of de verlofdagen straks wel nodig.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60