voor echte Moerdijkers een drama is.” Volgens Boom moet er een goede compensatie komen. “Inwoners moeten een gelijkwaardige woning kunnen terugkopen zonder er financieel op achteruit te gaan.” Een dame in de Ankerkuil mengt zich in het gesprek: “Na de brand bij Chemiepack in 2011 dachten veel Moerdijkers dat dit er ooit aan zou komen, maar de meesten dachten ook dat het hun tijd wel zou duren. Nu gaat het ineens heel snel. In maart 2025 stelde de gemeente nog een nieuwe leefbaarheidsvisie op. En dan in november ineens dit.”
Voor de harde kern Boom wil ook de voormalige Stephanuskerk laten zien, die een paar jaar geleden is omge- bouwd tot een speelveld en ontmoetingsplek. “Mooi gedaan, hè? Die zuilen en de voorgevel hebben ze laten staan en deze iconische toren slaat ieder half uur. Dat soort dingen zou ik echt missen.” Boom droomt hardop over een mooi plan: “Misschien kunnen ze ergens in de omgeving een nieuwe wijk bouwen waar de harde kern van Moerdijk naartoe zou kunnen gaan. Met de iconische gebouwen uit het dorp, zoals de toren en het dorpshuis. Om iets van het gevoel mee te nemen.” Tot slot laat Boom trots zijn appartement zien. Zijn toon is berustend, maar ook teleurge- steld. “We hebben net alles verbouwd. Ik heb zelfs mijn droomkeuken kunnen plaatsen in dit huis. We dachten dat we hier wel oud zou- den worden, maar dat is nu onzeker.” Eén ding is duidelijk: hij wil weg voordat de leegloop begint. “Als in 2028 de schop in de grond gaat, ben ik weg.” Maar waarheen? “We willen in ieder geval niet verder Brabant in en niet naar Limburg. Maar waar dan wel heen, dat weten we nog niet.”
Wandeling Na het gesprek met Freek Boom lopen we richting het huis van Kees Visser, aan de rand van Moerdijk. Een blauwe voordeur met daarachter een jaren 70-huis vol snuisterijen. Aan de keukentafel vertelt hij uitgebreid over de geschiedenis van Moerdijk. Over zijn koor, het vrijwilligerswerk en hoe hij altijd heeft geïnvesteerd in het huis. Visser woont met zijn vrouw al 47 jaar in Moerdijk. Hij kwam hier van- wege werk in het naastgelegen industrieter- rein. “Ik reed iedere dag langs Moerdijk naar
2-2026 | Eigen Huis Magazine | 17
mijn werk en zag dat er een nieuwbouwproject kwam, daar hebben we ons voor ingeschreven.” Hij is gehecht aan de Appelzak, het natuurge- bied op een steenworp afstand van het dorp waar hij iedere dag wandelt. Hij laat het graag zien. Visser zet de pas er flink in en vertelt: “Dit was ooit een opgespoten zandvlakte. Nu is het een prachtig gebied. Toen in 2024 het distributiecentrum DSV werd gebouwd, is er een tweede natuurgebied aangelegd, om de Moerdijkers tegemoet te komen.” Onderweg vertelt Visser over de geschiedenis, de haven, de kerken en het pontje. We komen langs het Hollands Diep, waar hij graag foto’s van maakt. Over een klein paadje langs het water bereiken we het schelpenpad, dat Visser de Moerdijk Boulevard noemt. “Ook dit was een investering van de gemeente van een paar jaar geleden, in het kader van de leefbaarheid. Dit was eerst een zandpad en er is een
Het
dorpse karakter, het naast- gelegen natuurge- bied en dat er veel wordt georgani- seerd. Dat maakt Moerdijk fijn voor Kees Visser.
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60
