3. Goudargues: Venetië van de Gard.
4. Het Romeinse amfi- theater in Nîmes.
5. Lunchen in Barjac: een feestje.
6. Jeu de boules is een serieuze zaak op de camping.
7. Camperplek in het centrum van
Méjannes-le-Clap.
naar een eenvoudige en vooral rustige camping, die ook nog eens niet te ver van een dorpje ligt. Van hieruit willen we met ons scootertje de streek op ons gemak verder ont- dekken. Campings met tropische zwemparadijzen, disco en hutje mutje, zijn ons een gruwel. De mademoiselle aarzelt geen moment en verwijst ons naar camping La Grenouille in Goudargues. “C’est un camping de site paysage Fran- cais, monsieur. Un camping de nature, situé sur le Cèze et près du village!” We geloven haar op haar mooie, Franse ogen en gaan op weg naar Goudargues, un des plus beaux villages de France. Weer zo’n officieel predicaat, waarmee de Fransen kwistig strooien. Maar in dit geval volkomen terecht, want dit Venetië van de Gard, zoals het in de brochure wordt aangeprezen, is echt mooi, met platanen langs een kanaal met terrassen. Maar Venetië? Un peu overdreven. Eerder klein Giethoorn.
Voorzichtig wandelen De Nederlandse buurman, die al jaren op deze camping komt, vertelt ons dat als we lekker, écht Frans én biolo- gisch, dus gezond willen eten, we moeten letten op het groene logo: bienvenue à la ferme. Dit logo garandeert dat alles wat op het bord ligt, biologisch is en uit de streek of van de eigen boerderij komt. We komen dit logo regel- matig tegen en maken kennis met de sanglier, het ever- zwijn, dat hier in het wild leeft. Op het bord is het wilde
5
er wel af, maar de smaak is fantastisch en de combinatie met een biologische rode wijn van het Domaine la Rémé- jeanne is verbluffend. Er wordt ons na het eten nog op het hart gedrukt om op zaterdag en zondag voorzichtig te zijn met wandelingen in de natuur. “Hoezo?”, reageren we verbaasd. Wat blijkt: van burgemeester tot bakker en meneer pastoor, in het weekend verandert iedere burger in de Gard in een jager op groot wild: het everzwijn.
Verdwaalde toerist We nemen rustig de tijd om de Gard verder te ontdekken en ons scootertje brengt ons, zij het af en toe moeizaam, door de heuvels van de streek. We volgen de Cèze en ont- komen natuurlijk niet aan het onvermijdelijke kanotochtje, dat hier op diverse plekken wordt aangeboden. We moeten af en toe uitstappen omdat de waterstand te laag is en al peddelend ontdekken we de geheimen langs de rivier. Zo maken we kennis met La Roque-sur-Cèze, een schilderach- tig bergdorpje, dat in de zon ligt te soezen. Of beter gezegd slapen, want behalve een enkele verdwaalde toerist, is er geen enkel teken van leven. Het is net een spookstadje, prachtig, dat wel! Hoe anders is dat bij de nabijgelegen Cascades du Sauta- det: hier zijn veel toeristen. Zonaanbidders, picknickers en verliefde stelletjes hebben zich rond de vele watervallen verzameld. Een unieke plek, met veel bizarre rotsformaties, waar het water zich een weg langs baant.
4 3
74 | Kampeerauto nr. 4/2014 NKC
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92 |
Page 93 |
Page 94 |
Page 95 |
Page 96 |
Page 97 |
Page 98 |
Page 99 |
Page 100