10
Marinebasis Parera
Op een heldere dag kun je vanaf Curaçao de kust van Venezuela zien. ‘Dat maakt het heel concreet’, zegt luite nant-ter-zee 2e klasse oudste categorie Geert. ‘De ontwikkelingen tussen de Verenigde Staten en Venezuela leidden de afgelopen maan- den tot bezorgdheid in het Caribisch deel van ons koninkrijk. Hoofdtaak 1, het verdedigen van eigen en bond- genootschappelijk grondgebied, voelt voor ons niet als een theoretische opdracht, maar als dagelijkse realiteit. Ook al vormt de situatie geen directe dreiging voor de eilanden.’ Geert werkt op het hoofdkwartier in het Caribisch gebied als hoofd Bureau Operationele Logistiek. Samen met drie collega’s regelt hij verplaatsingen tussen de eilanden, is hij verantwoor- delijk voor een groeiende hoeveelheid materieel en de logistiek daarvan, en voor Host Nation Support (HNS). HNS is de militaire en logistieke steun die Nederland biedt aan bond- genootschappelijke eenheden die via Nederlandse zeehavens arriveren, vertrekken of doorreizen. ‘Hoofdtaak 1 vraagt dat wij een geloofwaardige drempel opwerpen. Je moet afschrik- ken. En dat moet je ook kunnen waarmaken.’ Die omslag voelt hij dagelijks. ‘We merken dat we met weinig mensen
O Nederlands Veteraneninstituut
en middelen zijn. We doen hier hetzelf- de als in Nederland, maar met een kleinere groep collega’s. Een voorbeeld: sensoren die we hebben aangevraagd, moeten we ook kunnen bemannen. Er komen nieuwe en extra spullen binnen vanuit Nederland, die moeten worden opgeslagen en onderhouden. En tegelijkertijd zijn wij druk met de langetermijnplannen voor scenario’s die je liever nooit uitvoert.’
Misverstand Geert begon zijn carrière als consultant op de Zuidas. Omdat hij wat miste, ging hij naar het Koninklijk Instituut voor de Marine (KIM). Nu woont hij met zijn vrouw en kinderen op Curaçao. ‘Fantastisch om hier als gezin te leven. Werk en privé lopen volledig door elkaar. Je doet alles met collega’s, doordeweeks én in het weekend.’ ‘Het grootste misverstand dat in Nederland bestaat over onze aanwezig- heid hier? Dat dit een soort tropische rustplaatsing is. Zo voel ik het zeker niet. Als er op de knop wordt gedrukt, verandert ieders rol direct, dan zit je in crisisstructuur. Of het nu om een orkaan gaat of om een geopolitieke escalatie.’
Kidnapping Maduro Begin januari, midden in zijn kerst- verlof, merkte Geert hoe dun de scheidslijn is tussen routine en realiteit.
‘Logistiek is dienstbaar aan de ope- ratie, maar soms moet je nee zeggen’
‘Ik was die tijd stafoffi cier van dienst, aanspreekpunt bij calamiteiten. Ik stond continu aan en volgde het nieuws obsessief.’ Toen kwam het bericht dat de VS Maduro zouden hebben gekidnapt. ‘We werden wakker gebeld: allemaal naar het hoofd- kwartier. Het luchtruim ging dicht, verloven werden ingetrokken en wij bereidden ons voor op de verwachte migratiestromen.’ Voor de logistiek betekent dat direct handelen. ‘Iedereen die niet op het eiland was, moest terugkomen. We identifi ceerden de sleutelspelers en zorgden dat zij met de minister in het regeringstoestel mee konden vliegen naar Curaçao. Ik heb toen mensen in Nederland gebeld met de bood- schap: over twee uur vertrek je naar Curaçao en je zit naast de minister van Defensie.’ Het werd een logistieke stresstest. ‘Er komt dan ineens allerlei materieel beschikbaar en je moet impro viseren. Dat is mooi om te erva- ren, maar ook spannend. Ook al plan je altijd op het worstcasescenario.’
Kogelwerend vest De grijze zone (tussen vrede en confl ict) is permanent voelbaar in de Carib. ‘Je bent hier niet ingezet op missie, dus het is formeel geen oorlog. Maar we draaien wel extra uren, weekend- diensten. We hebben zelfs tijdelijk een extra battlewatchkapitein toegevoegd in het operatiecentrum.’ En wat als grijs toch zwart wordt? ‘Daar plannen voor maken is mijn werk.’ Oefeningen zoals een wargame maken het tastbaar. ‘Zes uur waarschuwingstijd. Wat doe je dan? Wat heb je nodig? Dat moet ik zichtbaar maken.’ Het moment in janua- ri dat hij zijn helm en kogelwerend vest ophaalde en in elkaar zette, maakte indruk. ‘Ik ben een staftijger, maar ineens wordt het echt. Je bereidt je voor om te vechten.’
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68
