DELFTCOLUMN


Aantrekkelijk


“Nee mijnheer”, hoor ik de camperdealer tegen Jelte zeggen. “Als u een grote camper heeſt, moet u zeker niet overstappen op een buscamper. Als u nu een tent gewend was, maar nee, van een buscamper gaat u niet blij worden.” Ondanks het negatieve advies van de verkoper brengen we een bezoekje aan een buscamper- dealer. Daar staat hij: ons ideaalbeeld. Klein, compact, het hele jaar door als auto te gebruiken. Zilvergrijs met lichtme- talen wielen. Bedwelmd door de geur van nieuw proberen we kritisch te blijven. Kunnen we in deze kleine ruimte weken achtereen reizen? We openen alle kastjes, laatjes, vakken en trekken het ruim bemeten bovenbed uit. We verbazen ons over het superslimme design: zelfs een haakje om je paraplu mee vast te zetten ontbreekt niet. We schuifelen naar het prijskaartje. Twee weken later rijden we een parkeerplaats langs de weg op. Tussen bosschages staan wat bomen, er is een grasveldje met een picknicktafel. Het is rustig, er staan slechts twee auto’s met de chauffeur erin en er staat een man geleund tegen een sportwagen. We parkeren onze nieuwe aanwinst een stukje verderop, naast het gras. Daar gaan we als trotse eigenaars alles bekijken en uitproberen. De gebruiksaanwijzing is in het


Duits, niet zo leesbaar als het om de technische zaken gaat. Jelte heeſt de voorstoelen gedraaid, ik zit op de bank en kijk door de open schuifdeur naar buiten naar de luifel, die uitgedraaid een vakantiegevoel teweegbrengt. De zon schijnt beloſtes voor heerlijke reizen. Jelte bekijkt de ruimte onder de voorstoelen, zijn benen steken half naar buiten. Er schuifelt een man onder onze luifel door: klein, van middel- bare leeſtijd en duidelijk nieuwsgierig. Hij stopt, doet wat halfslachtige rek- en strekoefeningen vlak voor de camper, kijkt naar de benen van Jelte en loopt door. Komt weer terug, loopt weifelachtig langs. Hij vindt deze bus zeker heel interessant en net zo mooi als wij of hij


zit verlegen om een praatje. Dus zeg ik: “Ja, even alles uitproberen, we hebben een nieuwe camper. Dit is een geschikt plekje ervoor.” Even zie ik zijn ogen knipperen alsof hij mij, op de achterbank, niet eerder opmerkte, dan loopt hij zonder iets te zeggen weg. Ik zie hem een paar meter verderop verlekkerd omkijken. Niet naar onze mooie camper, maar naar de benen van Jelte, die nog steeds uit de camper steken.


WWW.NKC.NL KAMPEERAUTO 1 - 2019


65


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92