ROUTE: Cabauwse Jacobsroute AFSTAND: 14 km, in te korten START-/EINDPUNT: Stationsplein, Schoonhoven HORECA: Café De Vlist A, Franse- kade 8, Vlist, café In ’t Witte Paard, Cabauwsekade 42, Cabauw
Schrijver
Herman Post aan de wandel
D
e veerboot over de Lek tus- sen Nieuwpoort en Schoon- hoven vaart non-stop heen en weer. Erg lang hoeven we niet te wachten om de
vestingstad Schoonhoven, beroemd om zijn zilversmeedkunst, te bereiken. We verlaten het stadje aan de oostkant en wandelen door een polderlandschap, met als langs een liniaal getrokken sloten, naar Cabauw, het ‘Rome van de Lopiker- waard’. Vlak naast de huidige katholieke kerk stond in de Late Middeleeuwen een kleine kapel, die waarschijnlijk diende als bezinningsplek voor pelgrims naar het bedevaartsoord Santiago de Compos- tela in Noord-Spanje. Cabauw ligt aan het Nederlandse deel van de Jacobsroute. Na de reformatie bleven de katholieke dorpelingen trouw aan hun kapel en zo ontstond deze ‘roomse’ enclave in een overwegend hervormd gebied.
Blauwe luikjes Vanuit Cabauw volgen we het historische Kerkpad, waarlangs vroeger de gelovigen uit omliggende dorpen naar de katho- lieke kerk trokken. Het is nog steeds een onverhard voetpad, omzoomd door brandnetels, bloeiend koolzaad en andere wilde vegetatie. Op deze zonnige dag strijken honderden vlinders neer op de paarse bloemen van de kattenstaart. Dan slaan we linksaf langs de Achterkade, richting Polsbroek. Het landschap zou je zo kunnen inlijsten en exposeren op een
tentoonstelling over Nederland in de tijd van Dik Trom: een boerenwoninkje met blauwe luikjes, een bootje ervoor en wap- perende was aan de lijn.
Het haventje van Polsbroek
Waterlelies en gele plomp Soms moeten we over damhekjes klim- men, maar dat hebben we er graag voor over. De natuur langs de Achterkade is zo ongerept als natuur maar kan zijn. Een fuut draagt haar jong op de rug en meer- koeten duiken naar voedsel tussen de bladeren van waterlelies en gele plomp. Een molen weerspiegelt zich in het blin- kende water van de vaart. In Polsbroek arriveert zojuist een bruidspaar bij het gereformeerde kerkje. De mannen, en ook wel vrouwen, gaan overwegend in het zwart gekleed. Maar blij zijn ze wel, zij het op een ingetogen manier, de feestvie- rende dorpelingen in hun zondagse goed.
De Vlist meandert door het polderland
Waterlelies op de Grote Kerkvaart.
Zwarte Jannetje Het buurtschap Polsbroekerdam is zeer orthodox protestants met een sterke hang naar mystiek -zogeheten ‘bevindelijk- heid’. Rond 1900 was hier een heuse sekte actief, genoemd naar Zwarte Jannetje. Naar verluidt werd de zwartharige vrouw die de groep leidde, vereerd als ware zij de op aarde weergekeerde Heilige Geest. De sekteleden waren tegen inenting en tegen de monarchie, want in hun ogen was de wereldse overheid te ver afgedwaald van de wetten van de Here God. Ik heb in een van deze dorpjes ooit de uit-
59
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71