Bep van Leeuwen-Hersbach: ‘Mijn ouders waren trots en dat voelde ik. Hun oudste dochter deed haar communie.’
OEFENEN IN DE KERK Stineke Ruigrok vertelt over de voorbereidingen op de zustersschool: ‘In de week voor de grote dag gin- gen we dagelijks naar de kerk om te oefenen. Rij voor rij liepen we naar de communiebank. Daar bleven we wachten op het geluid van de bel. Na dit teken mocht je knielen. Bij de tweede bel moesten we onze handen onder het kleed stoppen. Als de priester kwam, moest je je mond heel wijd opendoen, zodat de hostie goed op de tong gelegd kon worden, zonder je tanden te raken. Heel belangrijk was ook dat je Jezus wegslikte zonder te bijten of te kauwen. De dag ervoor gingen we ’s middags vanuit school voor de eer- ste keer biechten. Het was zaak dat je daarna niets verkeerd deed, want je hartje moest rein zijn om Jezus te kunnen ontvangen.’
‘Ik kreeg een zilveren ringetje met een icoontje van Maria en Kindje erop. Dit ringetje draag ik nog steeds, wel groter gemaakt. Het is de enige herinnering aan de voor- oorlogse tijd, omdat alles verwoest is bij het bombardement van 4 mei 1940, vier jaar na mijn communie.’ Mevrouw Kroon-van Waas
‘Mijn vader heeft een bloempje uit mijn krans in zijn kerkboek gedroogd als herin- nering aan die dag. Toen ik wat ouder was, kreeg ik net als iedereen een poëziealbum. Daar schreef hij een versje in en plakte onder plastic dat bloemetje erbij. Dat heb ik nu nog.’ Riet Wulms-van Giessen
Het liep anders De vader van Lili Bijsmans was ernstig ziek toe zij haar eerste communie deed: ‘Papa kwam die dag toch uit bed en nam mij op schoot. Ik voelde me heel feestelijk dat ik alleen met papa in de ‘goeie kamer’ ons feestmaal mocht eten. Niet beseffend dat papa de drukte van een groot gezin niet meer aankon. Dat begreep ik pas later. Hij is niet lang daarna overleden.’
Het herinneringsprentje van Riek Camps-Sijbers.
Willeke van Oijen deed haar eerste communie ver van huis, in een vakantie- kolonie in Boxtel. Ze was daar om aan te sterken na een lang ziekbed. Haar ouders mochten eens per twee weken op bezoek komen. Uit de brief: ‘Mijn eerste communie deed ik in een blauwe nopjesjurk met twee bruidsmeis- jes. Ver weg van mijn klasgenootjes. De kapel was indrukwekkend en ’s avonds mocht ik op de kamer van de directrice luisteren naar een sprookjesverhaal op een langspeelplaat. Maar al die weken was ik ziek van heimwee.’
29
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71