Dit vinden wij! Tweets
Max de Krijger @maxdekrijger “Grutto-grutto – daar word ik vrolijk van.” Weidevogelsafari in Masten- broek polder. In Nestor van @Unie_ KBO
Anjo @anjovdlinden Wat een uitstekend artikel in NESTOR (Blad van de unie KBO) april 2014
A.Stuijt @VGenPensioen Mijn excuses, jongeren. Dit is niet wat óns voor ogen stond, rond 1960: (Uit Nestor Unie KBO)
Senior selfi e [COLUMN] SLEUTEL
Het is al moeilijk genoeg als je ouders het zelfstandig niet meer redden en moeten verhuizen naar een zorgcentrum. Je sluit (alweer) een fase in je leven af.
Een besluit dat niet zomaar genomen wordt. Veel wikken en wegen ging eraan vooraf. Grenzen van ‘zo gaat het niet langer’ zijn al gepas- seerd en alle alternatieven zijn overwogen. Mantelzorg voldeed niet helemaal en Buurtzorg was evenmin voldoende. En de eigen kinderen zijn zelf intussen ook op leeftijd. Zo kwam de dag van de verhuizing dichterbij. Het oude huis oogt kaal en zolang de dozen niet zijn uitge- pakt is het nieuwe ook nog onbewoonbaar.
Maar het beladen moment – zo vertelde mij een leeftijdgenoot (70) – werd een extra gevoelige en betekenisvolle gebeurtenis omdat hij op die dag de sleutel moest inleveren die hij vijftig jaar geleden had gekre- gen. Van huis uit had hij heel veel meegekregen: liefde, geborgenheid, kost en inwoning, ligging, veiligheid, een eigen overtuiging…, te veel om op te noemen. Zo harmonieus en zo goed treft niet iedereen het, maar hij wel. Nog altijd kijkt hij er dankbaar op terug.
WIE: Ad van Schaik met zijn oudere zus Joke en jongere zus Henny
WANNEER: 6 maart 2014 WAAR: Megen aan de Maas op bede- vaart naar het ‘Heilig Bruurke’ van Megen, broeder Everardus, die in 1950 overleed. Tussen zijn vingers en tenen steken mensen briefjes met verzoeken om voorspraak.
WAAROM: Ik vraag de hulp van het ‘Bruurke’ voor enkele jonge familie- leden die door de crisis in de huizenverkoop al jaren met twee huizen zitten opgescheept.
Stuur ook uw selfi e in: Mail de foto van uzelf (en ande- ren) naar
nestor@uniekbo.nl en vergeet niet te schrijven wie, wanneer, waar en waarom.
10
Op een dag verlaat je de ouderlijke woning om voor je zelf te beginnen. Het voelt goed als je op zo’n moment de sleutel van het oude huis mee- krijgt. Het zei hem zoveel als: op je ouders kun je altijd terugvallen. We vinden het niet vreemd dat jongelui op zo’n moment hun ouders niet de sleutel van hun pandje geven! We bouwen aan de toekomst op basis van het verleden. Voor mijn gesprekspartner stond de sleutel levenslang voor alles wat hij had meegekregen. Naarmate hij zelf ouder werd nam de waardering voor het kleinood toe. Steeds vaker ontsloot hij ermee de schatkamers van zijn verleden. Op de dag van de verhuizing vond een kleine uitruil plaats; zijn oude sleutel moest naar de nieuwe bewoner van het oude pand. En toen vader en moeder eenmaal hun nieuwe kamer betrokken, ontvingen zij van hun zoon een sleutel van zijn huis: je kunt altijd op mij terugvallen! We bouwen immers verder aan de toekomst op basis van het verleden!
Pastor Adri Verweij
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71