Anne
Hendriks is voor zitter van een kleine VvE. Ze schrijft onder pseudoniem over het wel en wee van appartements - bewoners en hun VvE.
Kattenkop
In de supermarkt kwam ik een oude bekende tegen. Fred stond te aarzelen bij de dierbeno- digdheden met twee kuipjes kattenvoer in zijn handen. “Ik kan het uitleggen”, riep hij theatraal nog voordat ik hem goeiedag kon zeggen. Dat kattenvoer, vreemd ja. Boozy – Boes voor intimi – was eind vorig jaar vredig gaan hemelen, en Fred had gezworen nooit meer een kat te nemen. Niet omdat Boes onvervangbaar was – nukkige rode katers kun je overal gratis afhalen – maar omdat het dier in zijn bejaarde mottigheid veel heisa had veroorzaakt. Vorige zomer was Boes in een onbewaakt ogen- blik de voordeur uitgeglipt en had het laten lo- pen op de gang. Toen Fred op de plaats delict ar- riveerde met een doekje, was er een buurvrouw verschenen, zwaaiend met het huishoudelijk reglement van de VvE. Artikel 10: huisdieren zijn verboden in de vereniging. De bejaarde Boes, die daar toch al een paar jaar woonde, werd als illegaal aangemerkt. De vrouw had het VvE-bestuur ingeschakeld, de zaak was uit de hand gelopen en bijna voor de rechter gekomen. Bijna, want de VvE-advoca- ten lieten het niet zo ver komen. Ze hadden op grond van jurisprudentie geoordeeld dat een
totaal huisdierenverbod in de vereniging, dus ook achter de voordeur, juridisch niet houdbaar zou zijn. Als Boes zijn oude kattenkop niet in de gemeenschappelijke hal had vertoond (en zijn kleine boodschap had uitgesteld) was er niets aan de hand geweest. Toen de advocaten tot hun scherpe inzicht kwamen, was Boes al niet meer onder de levenden. Na een woelige ledenvergadering had de VvE artikel 10 geschrapt. In plaats ervan werd een bepaling opgenomen dat huisdieren alleen zijn toegestaan in de privé-vertrekken, en moeten worden aangemeld bij het bestuur. Enig nut heeft die laatste bepaling niet, het was een polder- gebaar naar de anti-huisdierenlobby in de VvE. “Toestanden!”, vatte Fred de aff aire-Boes samen, “ik neem dus écht geen nieuwe kat.” Hij had nog altijd dat voer in zijn handen. Na de “toestanden” was hij benaderd door een ander lid van de VvE. Of hij niet een paar dagen op haar kat wilde passen. Een niet bij het bestuur aange- melde kat, een illegaal. “Is dat je grootste probleem?”, vroeg ik aan Fred. “Nee, nee”, zei hij vermoeid, de twee kuipjes voer omhoog houdend: “Zalm of kip, ik heb geen idee.”
3-2026 | Eigen Huis Magazine | 51
BEELD EDITH BUENEN
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60