search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Column


15


Barry Hofstede over anderen


I uitspelen’


ons tegen elkaar


‘Te vaak laten we


n Bosnië werkte onze compagnie idealiter als een gezond lichaam, met functionerende ledematen en een kop vol verstand. De ene hand waste de andere, de benen zetten samen ferme passen, het hoofd dacht uit en delegeerde.


Dat ging best goed, omdat iedereen zij n rol speelde. Daardoor waren we een redelij k zelfredzame eenheid. Natuurlij k waren we afhankelij k van de omstandigheden, maar als hoofd en lichaam functioneren en iedereen zich ondergeschikt maakt aan de groep dan kun je een heel eind komen. Ik ben een eigengereid stuk vreten, om het maar eens populair uit te drukken, maar de herinnering aan mij n uitzending die ik het meest koester is de ervaring dat de groep boven het individu werd geplaatst. Ik werd onderdeel van een bonte groep eenlingen, die onder goede leiding, door gedeelde pij n, verdriet en omstandigheden werd samen- gesmeed tot een hechte groep. Dat begon bij het kader, de rest volgde als vanzelf. Daaruit ontstond iets wat ik collectieve zelfredzaamheid noem. Tegenwoordig is een beetje onaf- hankelij ke persoon of natie ervan overtuigd dat andere mensen en landen niet nodig zij n, of dat de ander enkel en alleen bestaat om te doen wat wordt verlangd. Als je het mij vraagt heeft dat meer met asociaal egoïsme en zelfoverschatting te maken dan zelfredzaamheid. Wel de lusten maar niet de lasten van het


samenleven met elkaar. Vertrouw geen mensen die hun persoonlij ke wil tot wet willen maken. ‘Zelf’ is een relatief begrij p in de wereld. Natuurlij k zij n er uitzonde- ringen te noemen, maar over het algemeen is de mens een kuddedier. Wij bestaan bij de gratie van anderen, of het nu om liefde gaat of likes. Of zoals Adèle Bloemendaal en Leen Jongewaard zongen in 1969: ‘We benne op de wereld om mekaar, om mekaar, om te hellepe nie waar …’ Om te hellepe dus. Omdat we allemaal mens zij n en we er geen van allen voor hebben gekozen om geboren te worden. In dat opzicht zij n we allemaal lotgenoten. Maar te vaak staan we tegenover elkaar, laten we ons tegen elkaar uitspelen, omdat het eigen hachje über alles wordt geplaatst. En natuurlij k was er in Bosnië nij d, competitiedrang en kinnesinne. In een oorlog, of iedere andere crisis, zij n mensen nog steeds gewoon mensen, maar ze zij n meer mens dan normaal. Het brengt het allerslechtste in sommigen naar boven, maar ook het allerbeste in anderen. Aan dat laatste houd ik mij vast. Voor mezelf.


Barry Hofstede was dienstplichtig soldaat in Bosnië (1992–1993). Als vrachtwagenchauffeur reed hij door Bosnië om de lokale bevolking van hulpgoederen te voorzien. Barry heeft veel over zij n ervaringen geschreven. Tegenwoordig kan hij er ook over praten. Barry werkt als tekstschrij ver.


checkpoint


Peter Bak


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76