Gevoelige plaat


43


in the desert that lies to the west’


‘There’s a sign De favoriete plaat van Jan Zuidam: The Turn Of A Friendly Card - Alan Parsons Project Jan Zuidam (59)


MISSIE MFO 1984 RANG/FUNCTIE Matroos 1e klasse ODVB KV NU AL 23 JAAR ONTWERPER EN VERKOPER VAN KEUKENS


VETERANEN- PLAYLIST OP SPOTIFY:


Welk nummer staat in je geheugen gegrift en herinnert je aan een bijzonder moment op je missie? Mail naar: checkpoint@ mpg.today o.v.v. gevoelige plaat.


‘Het blijft bijzonder, dat ik als matroos in de woestijn terechtkwam. Ik was verbindelaar bij de internationale vre- desmacht. Onze taak: het controleren en ervoor zorgen dat Israël en Egypte zich aan de afspraken van de Camp David-akkoorden zouden houden. Die vredesmacht zit er nog steeds, maar inmiddels zonder Nederlandse inbreng. Ik was gestationeerd in het zuiden, in de punt van het schiereiland bij Sharm El-Sheikh. Het zuidkamp was beroemd vanwege de ligging aan het water. Je kunt daar prachtig snorkelen en tegenwoordig is het een toeristische trekpleister. Ik draaide telefoon- en telexdiensten op het hoofdkantoor. Onderling regelden we een aantal diensten achter elkaar, zodat we daarna wat langer vrij waren. Dan kon je naar Eilat in Israël of naar Caïro in Egypte reizen. We waren met onze steenrode baret- ten een beetje een vergeten missie. Bovendien gebeurde er niet veel. Het meest spannende was een rel rond een hotel op de grens tussen Israël en Egypte. Er lag een aantal dames topless te zonnen en dat trokken de Egyptenaren slecht. Die hebben toen op eigen houtje de grens verlegd om die


blote borsten uit het zicht te houden. Gelukkig liep dat met een sisser af. Ik was altijd al fan van Alan Parsons Project. Dit liedje luisterde ik dan ook vaak op mijn walkman. De dag voordat ik op het vliegtuig stapte, hoorde ik ineens wat er werd gezongen: ‘There’s a sign in the desert that lies to the west.’ Dat was zo toepasselijk op dat moment, ik ben dat nooit meer vergeten. Als ik dit nummer hoor, dan brengt het me altijd weer terug naar die tijd. Ik heb me lange tijd afgevraagd of ik wel veteraan ben. Als ik mijn uitzending vergelijk met missies naar Irak en Afghanistan, dan vind ik dat die mensen meer aanspraak op die eretitel maken. Maar ik ben trots op wat ik gedaan heb. Uiteindelijk ben ik wel zes maanden van huis geweest om mijn steentje bij te dragen aan het bewaren van de vrede in een deel van de wereld waar het nog steeds onrustig is. Ik volg de missie ook nog steeds. Het speelt nog altijd een rol in mijn leven. Tien jaar geleden heb ik het veteranenlogo op mijn schouder laten tatoeëren. Samen met The Turn Of A Friendly Card zijn dat dierbare herinne- ringen aan de mooiste periode uit mijn diensttijd.’


checkpoint


Tekst: Barry Hofstede


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76