search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
34


Twee combat life savers, de een stadsjongen, de ander een ‘boer’. Mike en Grad begonnen als broekies samen de AMO en


zijn nu vrienden voor het leven. Tekst Sanne van de Grift Fotografie Niels Blekemolen


‘ Geen koetjes en kalfjes, bij ons begint het gesprek direct’


Hoe hebben jullie elkaar ontmoet? ‘Via de AMO in 2010. Ik zat in de Alpha-groep, Grad in Bravo. Onze kamers lagen aan een gang tegenover elkaar. Als we inspectie hadden, stonden wij altijd recht tegenover elkaar opgesteld. Natuurlijk grinniken naar elkaar als de andere groep op zijn kop kreeg. Na de AMO gingen we naar dezelfde eenheid: 411 Pantsergenie en we hadden dezelfde functieopleiding tot minimi- schutter en combat life saver. Ze noemden ons altijd Nick en Simon.’


Noem eens drie dingen uit jullie vriendschap waarvoor je dankbaar bent. ‘De vriendschap zelf. De eerlijkheid onderling. En natuurlijk de herinneringen; we zijn dertien jaar verder en hebben het nodige samen meegemaakt.’


Wat is je favoriete herinnering van jullie samen? ‘In 2019 hebben we meegedaan aan de tweedaagse militaire prestatietocht. Je doet dat als koppel. Op de eerste dag een parcours met onder andere negentig kilometer fietsen en op de tweede dag zeventig kilometer fietsen en veel militaire uitdagingen zoals de hindernisbaan, kaartlezen en granaatwerpen. Wij hadden alles goed voorbereid, vooral het granaat- werpen. Dus toen we daar aankwamen, dachten we ‘kat in ’t bakkie’. Maar het ging voor geen meter, Grad gooide op de een of andere manier alles mis. Toen móest ik


checkpoint


Sergeant Mike Frijns (30) IS: AMV’er in opleiding bij 11 Luchtmobiele Brigade MISSIES: Afghanistan RSM 2016 en RSM 2019 MIKE OVER GRAD: ‘Familie is belangrijk voor hem’


alles raak gooien, maar bij mij ging het ook niet goed. Als straf moesten we toen nog even twee kilometer speedmarsen met extra gewicht ... We hebben het nog net binnen de tijd gehaald.’


Wat maakt hem gelukkig? ‘Hij heeft niet veel nodig om gelukkig te zijn, gewoon wat leuke mensen in zijn vertrouwde omgeving. Als hij ergens heel enthousiast over is, zie je hem glunderen. Bijvoorbeeld toen hij vertelde dat hij ook op uitzending ging, dat wilde hij al zo lang.’


Heeft hij je leven veranderd? ‘Ja. Ik ontmoette hem op mijn 17e, dus ken hem nu bijna de helft van mijn leven. Hij is mijn beste vriend.’


Waarin verschillen jullie? ‘Ik ben een stadsjongen, hij is een ‘boer’. Ik ben dolgraag op oefening en in het groen bezig. Hij is liever dichter bij huis en houdt van regelmaat. Hij is heel nuchter en zet mij vaak weer met de voeten op de grond als ik te enthousiast ben en mijn gevoel de overhand laat nemen. Ook als ik het ergens niet mee eens ben, kan ik wel eens uit emotie reageren. Hij zegt dan tegen me: “Hou dit voor jezelf, even tot tien tellen”.’


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76