Άννα Παπασταύρου 18/1/2014».104


Πολυθέαμα «Μέγαρο Καλαμάρη Α΄ - Στέγασε το ξενοδοχείο Αυτοκρατορικόν - Palace Hotel. Οδός Σταδίου 22 (Νο. 18 το 1906- Νο. 20 το 1912) & Εδ. Λω (ex Οφθαλμιατρείου). Τα επίσημα εγκαίνια του ξενοδοχείου έγιναν στις 10 Απριλίου του 1905. Στο ισόγειο λειτούργησε το κινηματοθέατρον ΑΠΟΛΛΩΝ. Στο ίδιο οικόπεδο και με είσοδο από την οδό Οφθαλμιατρείου (νυν Εδ. Λω) υπήρχε γύρω στα 1900 το Θέατρο ΠΟΛΥΘΕΑΜΑ».105


Πτι Παλαί «Τις ταινίες του...Τζέμις Μπόντ θυμάμαι πως τις είδα στο θαυμάσιο ‘Πτί Παλαί’ που, για κάποιο λόγο , ‘έβαζε’- νομίζω ήταν μια περίοδος που δεν πήγαινε καλά».106


Ράδιο Σίτυ «Από μικρός γνώριζα πως σε αυτή την αίθουσα έπαιζε κάτι διαφορετικό. Η καμπύλη οθόνη με το Cinerama. Δυστυχώς πρόλαβα το παλιό ‘Ράδιο Σίτυ’ στα τελευταία του, ενώ πήγαινα ακόμα δημοτικό. Κατάφερα να δω όμως δυο ταινίες εκεί. Το ‘Γκρέιστοουκ’ με τον Κριστόφ Λαμπέρ και το ‘Λώρενς της Αραβίας’(στο τελευταίο έπαθα πλάκα).


Τέλη 1987 αρχές 1988 αποφάσισα με κάποιους συμμαθητές μου να δούμε το ‘Ελπίδα και δόξα’ του Τζων Μπούρμαν… Έψησα τους υπόλοιπους που δεν είχαν πάει ποτέ, να το δούμε εκεί. Τους παραμύθιαζα με την καμπύλη οθόνη. Φτάνοντας όμως για να δούμε την ταινία ανακάλυψα πως η καμπύλη οθόνη δεν υπήρχε πια. Αλλά και η αίθουσα είχε αλλάξει δραματικά. Έχασε τον ημικυκλικό αμφιθεατρικό χαρακτήρα της και γίνει κλασική μακρόστενη. Στην ουσία ήταν ίδια με την ‘Όπερα’. Κόκκινες αναπαυτικές πολυθρόνες, μοκέτες, μινιμαλισμός παντού, καθαριότητα, Dolby stereo… Ήταν μια από τις πρώτες αίθουσες που ακολούθησαν το παράδειγμα της ‘Όπερας’. Και σίγουρα ήταν η πρώτη στην πιάτσα της Πατησίων (‘Αελλώ’, ‘Αλεξάνδρα’, ‘Τριανόν’ και ‘Ίλιον’ ακολούθησαν μετά από μια δεκαετία, όλες οι υπόλοιπες έσβησαν σιγά σιγά). Εκεί είδα δεκάδες ταινίες στα επόμενα χρόνια( ‘Ποιός παγίδεψε το Ρότζερ Ράμπιτ’, ‘Ο κύκλος των χαμένων ποιητών’, ‘Επικίνδυνες σχέσεις’, ‘Η έκτη αίσθηση’ ήταν μερικές από αυτές), πάντα όμως, στο πίσω μέρος του μυαλού μου, υπήρχε μια στεναχώρια. Είχα την αίσθηση πως το ‘Ράδιο Σίτυ’ έπρεπε να παραμείνει κάτι διαφορετικό, ξεχωριστό και όχι μια αίθουσα σαν τις άλλες».107


Και: «Ήταν «επιχείρηση Χαλιώτη».108


Ραμόνα Β΄ «Ασήμαντο σινεμαδάκι ίσως για την …Ιστορία, αλλά ήταν ο κόσμος όλος για την παιδοπαρέα της τότε γειτονιάς μου, λόγω και γειτνίασης με το στέκι μας, την Πλατεία Μεσολογγίου (το ‘Περιβολάκι’ όπως τη λέγαμε) και βέβαια με το 7ο Γυμνάσιο.


104 Άννα Παπασταύρου, μέιλ 105 Δέσποινα Δρεπανιά, μέιλ 106 Στέλιος Τσιροζίδης, μέιλ. Για το τι σημαίνει «έβαζε», δες Ραμόνα Β΄ σ΄ αυτό εδώ το Συμπλήρωμα 107 Στάθης Αυγουστάτος, μέιλ 108 Μάνος Γαϊτάνος, μέιλ


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27