Ίλιον Τρωάς «Για πολλά χρόνια της δεκαετίας του 1960 ο χώρος (πολλοί το λέγαμε ‘Ιλίου Τρωάς’) ήταν αλάνα για μπάλα κ.λπ. Πήγαινα εκεί με το μικρότερο αδελφό μου και το συμμαθητή μου Γιώργο Μανιάτη (σήμερα καθηγητή του Καποδιστριακού)».79


Ιντεάλ Σαλόν Ιντεάλ / Salon Ideal / Ιdeal «Τα χρόνια του Λυκείου, '83-'86, όλο κοπάνες έκανα από το φροντιστήριο και είτε πήγαινα στο καφενείο των ‘Διόσκουρων’ άμα ο καιρός ήτανε καλός και στα παλαιοβιβλιοπωλεία στο Μοναστηράκι, ή στο ‘Πανελλήνιον’ -τότε στην οδό Κιάφας- όχι γιατί μου άρεσε το σκάκι, αλλά για την ατμόσφαιρα, ή -κυρίως- σινεμά: ‘Ιντεάλ’ (παλιό), ‘Ρεξ’ και ‘Ρεξ’ 2. Δύο έργα με ένα εισιτήριο από το πρωί, καροτσάκι με γλυκά, αναψυκτικά και σνακς στα διαλείμματα να γυρνάει στους διαδρόμους και φάτσες κάθε λογής γύρω γύρω για παρατήρηση. Μεγάλες στιγμές! Έχω τρία κλασέρ με προγράμματα φυλάξει».80


Και: «Δεν ήταν ο κινηματογράφος, η ανακαίνιση του οποίου άλλαξε τα κινηματογραφικά δεδομένα στην Αθήνα. Αυτό το έκανε η ‘Όπερα’. Το ‘Ιντεάλ’ όμως πήγε τα πράγματα ακόμη πιο μακριά. Ανακαινίστηκε στα τέλη του 1988. Η πρώτη ταινία που είδα εκεί ήταν "Η Κυρία και ο ταύρος". Αυτό που ένιωσα πρώτη φορά που μπήκα μέσα ήταν δέος. Τεράστιες μπλε πολυθρόνες που βούλιαζες μέσα τους, τεράστια οθόνη (η μεγαλύτερη που είχα δει μέχρι τότε) και ήχος THX (είχαν αγοράσει τα δικαιώματα από τη Lucas), σαφώς ανώτερος από το απλό Dolby. Όποια ταινία κι αν έβλεπες εκεί μέσα γίνονταν αληθινή εμπειρία. Αυτό δικαιολογούσε και τις τεράστιες ουρές έξω από την αίθουσα. Σε αυτή τη version του ‘Ιντεάλ’ πρόλαβα να δω και άλλες ταινίες (θυμάμαι το ‘Ο Μισσισσίπης καίγεται’, το ‘Εργαζόμενο κορίτσι’ και την ιδανική για αυτή την αίθουσα ‘Άβυσσο’).


Δυστυχώς λίγο καιρό αργότερα, κάπου στις αρχές του 90 το ‘Ιντεάλ’ καταστρέφεται από φωτιά. Και μάλιστα παίζοντας την ταινία με τον ειρωνικό τίτλο ‘She-devil’ με τη Μέριλ Στρηπ…. Προς τιμήν τους οι αιθουσάρχες (νομίζω ο Σπέντζος) άρχισαν τις εργασίες αποκατάστασης. Η αίθουσα ξανάνοιξε με τη νέα σεζόν για να πάρει ξανά φωτιά μερικούς μήνες αργότερα. Στα δημοσιεύματα της εποχής γίνονταν λόγος για δολιοφθορά, πιθανόν από ανταγωνιστές. Για τρίτη φορά μέσα σε δυο χρόνια ο αιθουσάρχης έβαλε το χέρι στην τσέπη και το ‘Ιντεάλ’ ξαναφτιάχνεται. Από την αρχή όμως. Και νομίζω πως παίρνει και την τελική του μορφή. Ακόμα μεγαλύτερη οθόνη (πιάνει όλον τον τοίχο) πιο όμορφες και αναπαυτικές πολυθρόνες, βραδυφλεγή υλικά για να μην ξαναπιάσει φωτιά, εξαιρετικά καλαίσθητα σχέδια στους τοίχους. Το ‘Ιντεάλ’ είναι για μένα η πιο όμορφη αίθουσα της Αθήνας.


Σε αυτή την τελική του μορφή έχω δει πάρα πολλές ταινίες. Από Αλμοντοβάρ και Ταραντίνο μέχρι ‘Playtime’ του Τατί και ‘Hunger’ του Στηβ μακ Κουήν».81


Καπιτόλ «Θα ήθελα … να επισημάνω μια ανακρίβεια που εντόπισα. Στο λήμμα για τον κινηματογράφο ‘Καπιτόλ’ αναφέρετε μια συνέντευξη του Αλέκου Σακκά όπου λέει: ‘Το σχολείο, όπου σήμερα στεγάζεται το 19ο Λύκειο, ήταν ιδιωτικό, του Καμπάνη, εξού και η οδός’. Αυτό δεν


79 Λέανδρος Σλάβης, μέιλ 80 Χρήστος Τσατσαρώνης, μέιλ 81 Στάθης Αυγουστάτος, μέιλ


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27