Βιβλιογραφία, λήμματα «διασταύρωσης», αναφορά στο ξανάνοιγμα του «Στούντιο») αποτελούν τούτο δω το «Συμπλήρωμα», επίσης e-book.


Συνοπτικά: 16 αποστολείς μέιλ, περίπου 118 σινεμά, 121 υποσημειώσεις, 3 βιβλιογραφικές αναφορές.


Πρόκρινα «Συμπλήρωμα» και όχι ενσωμάτωση, γιατί αυτό θα σήμαινε να ξαναγράψω και να επικαιροποιήσω εκατοντάδες λήμματα των «Σινεμά της Αθήνας» (την τριετία αυτή έκλεισαν / γκρεμίστηκαν τα κουφάρια τους / άλλαξαν χρήση/ άνοιξαν / ανακαινίστηκαν /έπαιξαν ταινίες / άλλαξαν ιδιοκτησία / συνδέθηκαν με ποικίλα περιστατικά κλπ, ενώ ακόμα και για σινεμά που έχουν από καιρό κλείσει έχουν προκύψει νέα δεδομένα), πράγμα για το οποίο δεν έχω ούτε χρόνο (έχουν περάσει 13 χρόνια και βάλε από τότε που άρχισα αυτή τη δουλειά), ούτε διάθεση (γράφω, πια, άλλα πράματα). Για τον ίδιο λόγο, σε άλλο «Συμπλήρωμα» δεν πρόκειται να προχωρήσω.


Θα καθόμουνα να κάνω την ενσωμάτωση / μίξη (κυρίως βιβλίο συν «Συμπλήρωμα») μόνο αν κάποιος εκδότης ή οργανισμός ενδιαφερόταν για φυσική έκδοση του βιβλίου (λέμε τώρα). Τώρα αρκεί το μικρό αυτό παράλληλο «Συμπλήρωμα», που ακολουθεί την αλφαβητική δομή του κυρίως βιβλίου.


Ακόμα, ακολουθώ και δω μια βασική αρχή των «Σινεμά»: όπου υπάρχει «σύγκρουση αναμνήσεων», τις αναπαράγω όλες. Αυτό ισχύει και για τις δικές μου αναμνήσεις. Δεν πρόκειται κατανάγκη για δημοκρατισμό , απλά με τα χρόνια όλες οι «εντελώς βέβαιες» μνήμες μπορεί να μπερδευτούνε στο μυαλό. Έτσι εξηγούνται οι «αντιφάσεις» μεταξύ των πληροφορητών, άρα και μέσα στο «Συμπλήρωμα» (με τον εαυτό του και/ή με το κυρίως βιβλίο). «Εμοί μεν μέχρι τούδε γέγραπται», ας λύσουν οι ερχόμενοι τις αντιφάσεις, αν κάνουν κέφι- ή ας συμπληρώσουν συνολικά το βιβλίο μου.


Πριν απ’ το ψητό όμως, θέλω να κάνω ιδιαίτερες μνείες σε τέσσερα πρόσωπα:


Α. Με αφορμή τ΄ αρχικά «Σινεμά» μου, έγινα φίλος με το μεγάλο Λουκιανό Κηλαηδόνη, που μου χάρισε και τη μοναδική εκτύπωση που έχω στα χέρια μου από τα ίδια μου τα «Σινεμά», δεμένη μάλιστα- δεν είναι κι εύκολο να τυπώσεις και να δέσεις 1.000 σχεδόν σελίδες- με ωραίο εξώφυλλο και ένα δικό του, φυλαγμένο εδώ δεκαετίες, εισιτήριο του «Μέντια Λουζ» στ΄ οπισθόφυλλο.


Β. Με την ίδια αφορμή, έγινα φίλος με την υπέροχη και ακούραστη Δέσποινα Δρεπανιά, της οποίας η φεϊσμπουκική πολυ-σελίδα «Η Αθήνα μέσα στο χρόνο» έχει ειδικά κομμάτια με πλήθος φωτογραφιών για κινηματογράφους (μαζί με θέατρα), αντλημένο από την απίστευτη αποδελτίωση που εκτελεί νυχθημερόν η αθηναιομανής αυτή διαδικτυακή ερευνήτρια. Ελάχιστο μέρος της δουλειάς της έβαλα εδώ, από σχετικά μέιλ της.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27