Ορφεύς Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, ακόμα «και όταν στεγαζόταν στο ‘Ρεξ’, στο ‘Ορφεύς’ έδινε πρωινές συναυλίες για σχολεία»102


Παγκράτιον «Ο θερινός στην ταράτσα ήταν τεράστιος, πραγματικό γήπεδο, καθώς εκμεταλλεύονταν όλο το χώρο της ταράτσας του επίσης τεράστιου κτιρίου, χωρίς διακοσμητικά ή άλλα κτίσματα. Πιστεύω πως πρέπει να ήταν το μεγαλύτερο θερινό σινεμά της Αθήνας. Γενικά, θερινό & χειμερινό, όχι κακό, αλλά τεράστιο και απρόσωπο σινεμά.


Σπαρταριστή ανάμνηση από το χειμερινό: να μας έχουν πάει με το σχολείο να δούμε τη ‘Βίβλο’ , ο


γυμνασιάρχης να είναι στην καμπίνα προβολής και να σκεπάζει με το χέρι το φακό στις σκηνές πού έδειχνε γυμνούς (υποτίθεται) τον Αδάμ και την Εύα!! Χε-χε, μετά λίγα χρόνια , όλο το σχολείο πήγαινε στην άλλη ‘Εύα’ (Άγιος Αρτέμιος!) , αλλά χωρίς το γυμνασιάρχη!»103


Περουζέ Στο κυρίως βιβλίο, ο κ. Παναγιώτης Ραφτόπουλος αναφέρει ότι πολλοί βλέπανε ταινίες από το μπαλκόνι του γιατρού Παπασταύρου. Η κόρη του γιατρού, γνωστή και σπουδαία μεταφράστρια, μού έστειλε το εξής κείμενο, που το αναπαράγω ολόκληρο:


«ΤΟ ΠΕΡΟΥΖΕ Έξοδος εμπρός δεξιά και παραπλεύρως της εισόδου…


Η φωνή, αντρική, ένρινη, αυστηρή, δε σηκώνει αντιρρήσεις. Οι θεατές συμμορφώνονται και αναχωρούν συντεταγμένοι, ειδικά αν πρόκειται για το τέλος της απογευματινής παράστασης, οπότε περιμένουν οι βραδινοί.


Στο ‘Περουζέ’ τα Σαββατοκύριακα δεν πέφτει καρφίτσα. Κάτι η αργία της Κυριακής, που προδιαθέτει για διασκέδαση, κάτι οι επιλογές των ταινιών, που τα Σαββατόβραδα, αλλά και την Κυριακή (και τις πιο πολλές φορές από Παρασκευή) είναι ελληνικές – αισθηματικές κωμωδίες, μιούζικαλ.


Βουγιουκλάκη, Καρέζη, Καραγιάννη, Λάσκαρη… Μακρής, Παπαγιαννόπουλος, Κωνσταντάρας, Χατζηχρήστος…


Κι εμείς παραταγμένοι στη βεράντα. Κι η βεράντα μια ευθεία με τα τελευταία καθίσματα του σινεμά, του ιστορικού ‘Περουζέ’. Πρώτος όροφος, οι διακεκριμένες θέσεις της πιτσιρικαρίας. Και δίπλα στη βεράντα, σε ορθή γωνία, το παράθυρο της κουζίνας, απ’ όπου ‘σερβίρονται’ τα εδέσματα της μαμάς, περνώντας από το χέρι της στα δικά μας. Σταθερή η ‘πελατεία’, σταθερό και το μενού: κεφτεδάκια, πατάτες τηγανητές, πίτσα (σπιτική ακόμα, τότε) και μακαρονάδες. Σιγά, διακριτικά, γιατί συχνά


102 Λέανδρος Σλάβης, μέιλ 103 Γιάννης Τσιροζίδης, μέιλ. Η αναφερόμενη «Εύα» (ήταν για λίγα τετράγωνα Βύρωνα κι όχι Γούβα, γι΄ αυτό δεν την έβαλα στο βιβλίο μου), ήταν το σινεμά που πρωτόπαιξε τσόντα στην Αθήνα


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27