‘DIT KAN TOCH NIET WAAR ZIJN, WE GAAN DIT VROLIJKE GRIETJE TOCH NIET VERLIEZEN?’


besluiten om haar lange blonde haar af te knippen en te doneren voor pruiken voor kinderen met kanker.”


De kinderarts hoopt dat Fleur er rond haar puberteit overheen groeit, dat de gezwellen dan wegblijven. “Er zit nu al iets meer tijd tussen de operaties, dat is fi jn. Fleur is eraan gewend dat ze steeds vijf weken ‘normaal’ kan functioneren. De week voor de operatie


heeft ze weinig lucht en is ze moe. De week erna moet ze bijkomen en kan ze ook niet naar school. Natuurlijk is ze daar wel eens verdrietig om. Dan vraagt ze: ‘Mama, waarom heb ik geen normale stem? Waarom ben ik zo moe?’” Binnenkort gaan ze weer naar het Huis. “We slapen er vaak al de nacht voordat ze geopereerd wordt. Fleur is er echt thuis. Ze begroet de vrijwilligers met: ‘Hoi, ik ben er weer!’”


[t]Huis 5


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20