30 TELEVISIEMAANDAG
MAANDAG 29 MAART 2010
BRAAFSTE LEERLING VAN DE KLAS FRIEDA VAN WIJCK IS TERUG MET QUIZ
De juf die zelf maar twee keer strafstudie kreeg
‘Ik was zelf een brave leerlinge’, zegt ze. Maar vandaag is er veel veranderd: Frieda Van Wijck mag de stoute juf uithangen in haar nieuwe quiz ‘De klas van Frieda’. TOM DE LEUR
Frieda Van Wijck (59) mengt zich weer onder de grote jon- gens. Na een uitstap bij Radio 1 en Canvas springt ze in het gat van De laatste show met een nieu-
we quiz. De klas van Frieda is
echt iets voor Frieda Van Wijck, die bijna lerares was geworden. ‘Ik heb mijn aggregatie behaald en hád dus kunnen lesgeven. We spreken over de jaren zeventig, de tijd van de eerste oliecrisis: toen telde elk diploma. Ik wist al dat ik journaliste wou worden, maar ik heb de aggregatie er even bij genomen. Veel heb ik er niet mee gedaan. Ik heb een paar keer les gegeven, maar deed het echt niet graag. In de Technische School in Leuven moest ik les geven in handelscorresponden- tie en over de bevrijdingsbewe- ging in de Portugese kolonies. Vooral bij dat laatste werd er flink gegeeuwd, ik werd er zélf ongemakkelijk van. Ik heb ook een paar lessen gegeven in mijn eigen school, de Ursulinen in Maaseik. Maar daarvan herin- ner ik me níets meer.’
Altijd maar praten
Zelf was Frieda een brave leer- linge, zegt ze. ‘Ik ben in heel mijn carrière maar één keer aan de deur gevlogen en heb maar twee keer strafstudie gekregen. Ik was braaf, maar m’n tetter stond niet stil. Altijd maar praten. Ik ging graag naar school, al had ik
in de vierde Latijnse een inzin- king. Ik wilde kapster worden. Het leek me gewoon leuk om iets met haar te doen. Dat zal de pu- berteit geweest zijn.’ De kleine Frieda was niet alleen braaf, ze was ook vlijtig en ver- standig. ‘Ik was op school altijd bij de eerste vijf. Ik kreeg nooit een onvoldoende, maar van
OP SCHOOL BEN IK MAAR 1 KEER AAN DE DEUR GEVLOGEN EN KREEG IK 2 KEER STRAF- STUDIE. IK WAS BRAAF, MAAR MIJN ‘TETTER’ STOND NIET STIL
’’
driehoeksmeetkunde had ik
geen kaas gegeten. Sinus en tan- gens, ik snap het nog altijd niet. Talen deed ik het liefst, behalve dan Grieks. In turnen was ik geen held. Ik geraakte over de bok, maar daarmee is zowat al- les gezegd. We zaten in Maaseik: er werd ook veel volleybal ge- speeld. Echt goed was ik niet: ik heb één keer een bal op mijn ge- zicht gekregen toen ik wou op- slaan en naast de bal sloeg.’
IK KEN VEEL MENSEN DIE AAN HUN SCHOOLTIJD TRAUMA’S OVERHIELDEN. IK NIET: WE MOESTEN GEEN UNIFORM DRAGEN EN ONZE LERAARS WAREN OKÉ.
Frieda Van Wijck
■■
DE KLAS VAN FRIEDA Eén, 22:00
‘Ik heb mijn aggregatie behaald en hád inderdaad kunnen lesgeven’, zegt Frieda Van Wijck. ‘Maar ik wist dat ik journaliste wilde worden.’ ©vrt
Vlaanderen Vakantieland vier
Vlaanderen Vakantieland is
twintig jaar jong en daarom zette het populaire Eénpro- gramma een weekend lang Hasselt op stelten. Er werden tal van activiteiten georgani- seerd, waarbij de Vakantie- land-presentatoren enthousi- ast het voortouw namen. Cath Luyten las voor, Kobe Ilsen gidste in een museum, Katja Retsin gaf stijladvies, Saartje Vandendriessche nam ieder- een op sleeptouw voor een stadsspel én de presentatoren namen het tegen elkaar op in talloze kookduels. (HMP)
Cath Luyten leest voor in het Literair Museum. © gbr
’’
Katja Retsin geeft stijladvies uit haar eigen boek. ©
De Kruisheren
Met jongens was Frieda Van Wijck als tiener niet echt bezig. ‘Behalve in het laatste jaar van de humaniora. Dan was er wel eens een feestje met de jongens van het College van het Heilig Kruis, ook wel de Kruisheren genoemd. Tot dat zesde jaar had ik gewoon geen tijd voor jon- gens. Ik las veel – ik ging in de bib wekelijks vijf boeken halen – zat in de filmclub, ’s winters gin- gen we ijsschaatsen.’ ‘Ik ken veel mensen die aan hun schooltijd geweldige trauma’s overhielden, maar ik ben daar niet bij. We moesten geen uni- form dragen en onze leraars wa- ren oké. Ik heb niet één akelige herinnering. Behalve die van 1967, misschien. Met de crisis in het
Midden-Oosten tussen
Egypte en Israël. Op de speel- plaats waren we van de hand Gods geslagen: het was óórlog.’
(lacht)
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80