search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Tekst: Theo de Vries Fotografi e: iStock


Onvergetelijk 023


Er zijn van die momenten waarop dierenartsen creatief en inventief moeten zijn. Ook omdat hun patiënten niet kunnen spreken. Soms is dat zelfs een voordeel. Zeker als de dokter snode plannen smeedt. Aan het woord: oud-dierenarts Theo de Vries uit Luttenberg.


Onsterfelij k


Dat ik afstudeerde in 1968 had het grote voordeel dat het woord differen- tiatie binnen de diergeneeskunde nog niet was uitgevonden. Dat betekende voor mij dat zowel het verwijderen van een tumortje bij een goudhamster als het staande castreren van drie jaar oude hengsten bij mijn mooie werk in de veterinaire praktijk behoorde. Het betekende ook dat in onze zogeheten plattelandspraktijk steeds vaker gezel schapsdieren voor behandeling werden aangeboden. Zo kwam het dat ik soms na het verlossen van een koe in een donkere, naar kuilvoer ruikende stal in een smetteloos witte jas spreekuur deed voor honden en katten. Zo ook op die dinsdagmiddag.


Inloopspreekuur, gezellig druk, de ene na de andere patiënt. Binnenkwam een nette oude dame. Nog vief, keurig gepermanent zilverwit haar en met een iets te lange jas aan. Ze werd ver- gezeld door haar schoondochter. Het was het type pronte juffrouw met beide benen op de grond. Nergens bang voor; dat zag ik in één oogop- slag. De patiënt was een yorkshire - terriër, zoals alle rasgenoten staal- blauw van kleur en met het gebruike- lijke rode strikje in het haar op de kop. Op mijn vraag naar de klachten vertelde de dame dat het lieve beest


In de herhaling


Een van de vaste rubrieken in Arts en Auto is Onvergetelijk, waarin zorgprofessionals een herin- nering delen aan een bijzondere patiënt, indrukwekkende gebeurtenis en/of grappige ervaring. Uit lezersonderzoek blijkt dat de rubriek de populairste is van alle rubrieken in Arts en Auto. Opvallend genoeg óók bij studenten. Daarom in Arts en Auto Student; het beste uit Onvergetelijk.


steeds slomer werd en moeite kreeg met de dagelijkse wandelingetjes. Bij onderzoek bleek het 14 jaar oude teefje sterk icterische slijmvliezen van ogen en mond te hebben. Bij palpatie van de buik voelde ik direct een ap- pelgrote tumor, ongetwijfeld uitgaan- de van de lever. Beide dames keken vragend en ook hoopvol naar mij op, maar helaas moest ik de prognose in- faust stellen en kon ik nog slechts een korte tijdsspanne van leven aangeven. De dame werd daarop nog kleiner, haar jas nog langer en ze zei resoluut: “Dan hoeft het voor mij ook niet meer.” Ze bleek dagelijks in het verzor-


gingshuis waar ze woonde nog zelf haar hond uit te laten en als dat niet meer nodig was, hield ze het zelf ook voor gezien. Uit het gesprekje dat volgde, bleek dat mevrouw zes jaar geleden in het mooie verzorgingshuis was komen wonen. Huisregel van de directie was: het is toegestaan kana- riepiet, poes of hond mee te nemen, maar bij overlijden van het huisdier mag het niet worden vervangen. Vol begrip luisterde ik naar de


dames. Ondertussen keek ik recht in de ogen van de schoondochter en ik voelde dat zij een solide partner in het ‘kwaad’ kon zijn. We maakten de afspraak om de patiënt over 14 dagen weer te zien. Schoondoch-


ter zou ondertussen alles op alles zetten om via de rasvereniging een nieuwe ‘York’ te krijgen. En jawel hoor: op de afgesproken tijd waren ze er, met z’n vieren. Na een moeilijk afscheid vertrokken


de dame en haar schoondochter. Dankbaar wisselden ze blikken van verstandhouding met mij uit. Het mag duidelijk zijn dat de hond met het rode strikje veel sneller liep dan 14 dagen geleden. Maar dat viel de directeur van het verzorgingshuis niet op.


Dit verhaal verscheen eerder in Arts en Auto 05, mei 2012.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28