search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
018 Studeren


‘Weet je al welke richting je opgaat?’


‘Goh, dat is heel moeilijk, toch?’


Rebecca Roos (24), tweedejaars-masterstudent diergeneeskunde in Utrecht


‘Goh, dat is heel moeilijk, toch?’ hoort Rebecca vaak als ze vertelt wat ze studeert. “Mensen die zelf een dier hebben, beginnen dan bijvoorbeeld over euthanasie en zeggen: ‘Dat zou ik nooit kunnen.’ Mijn vriend komt uit Denemarken en daar heeft het beroep van dierenarts een soort status, omdat je je helemaal toelegt op dieren. Daar hoor ik vaker: ‘Wauw, doe jij diergeneeskunde?’ Mensen gaan er vaak vanuit dat ze veel met dieren


heeft. “Dat is ook zo, maar tot mijn zestiende had ik geen huisdieren; toen pas kwam er een hond. Ook ben ik niet op de boerderij opgegroeid, maar ik wil straks wel schapen, koeien en varkens verzorgen. Als veearts bouw je sneller een band op met mensen omdat je één keer per maand een bedrijfsbezoek doet. Werken met gezel- schapsdieren is ook superleuk, maar het voelt voor mij meer als een kantoorbaan en iets te eendimensionaal, met jaarlijkse vaccinaties en ontwormingen.” Rebecca vindt het altijd leuk om over haar studie te pra-


ten. “Maar wil ik liever feesten, dan vraag ik: ‘Heb je zelf dieren?’ Als mensen daarover beginnen, is het gemakkelij- ker over te gaan op een ander onderwerp. Hoewel ik dan soms ook vragen krijg over de gezondheid van hun huisdier. Ga het de dierenarts even


‘Heb je zelf dieren?’


vragen, denk ik dan. Ik ben nog niet klaar, haha.” Naast standaardvragen als ‘Hoe lang duurt je studie?’


(drie jaar bachelor, drie jaar master) en ‘Waarom studeer je in Utrecht als je zelf uit studentenstad Nijmegen komt?’ (enige mogelijkheid in Nederland voor diergeneeskunde), zou ze het leuk vinden als mensen ook naar andere dingen vragen. “Tuurlijk, met mijn studie ben ik veel bezig, maar ik heb ook in commissies gezeten. Bij roeivereniging Orca, nu bij een dansvereniging. Ik deed een bestuursjaar bij Dierenartsen Zonder Grenzen – Student, heb een bijbaan bij de Albert Heijn. En verder spreek ik graag met vrienden af en doe ik aan fietsen en wandelen.”


Thijs Pronk (19), tweedejaarsstudent geneeskunde in Maastricht


Met twee artsen als ouders – vader cardioloog, moeder internist – was het voor Thijs een ‘logische keuze’ om voor geneeskunde te gaan. Hoewel hij ook weet dat dat voor anderen juist een reden kan zijn om níet voor de zorg te kiezen. Twee jaar geleden startte hij zijn studie in Maastricht. Bij borrels van Bonobo, het onafhankelijke heren-


dispuut waar hij bij zit, weet hij al welke vragen hij krijgt zodra hij laat vallen dat hij geneeskunde doet. Eerst: ‘In welk jaar zit je?’ En dan: ‘Weet je al welke richting je opgaat?’ “Logisch”, vindt hij. “Het is een van de weinige vragen die je kunt stellen.” Hoe hij reageert, verschilt. “Het ligt eraan hoeveel zin ik heb om erover te praten.” In zijn uitge- breide antwoord noemt hij verschillende opties. “Cardiologie vind ik interessant; misschien


‘Mijn antwoord hangt af van hoeveel zin ik heb om erover te praten’


ga ik mijn vader achterna. En orthopedie vind ik ook wel leuk; mensen helpen met last van hun knieën, dat straatje. Qua werkomgeving spreekt de SEH me aan; je maakt daar veel mee. Alleen heb je er wel veel nacht- en weekenddiensten.” Bovenstaand riedeltje zit standaard in zijn hoofd. Na zes keer herhalen kan het antwoord korter worden. “Dat zie ik bij mijn coschappen wel. Eerst mijn bachelor halen.” Met de vraag an sich heeft hij geen probleem. Al zorgt


die er soms wel voor dat hij zich er meer bewust van is dat die keuze eraan komt. “Dat kan ook wel een soort druk met zich meebrengen: moet ik dat niet weten? Het grootste deel van de studenten heeft nog geen idee. En zelfs wanneer wel: je gaat het pas echt ervaren en ont- dekken tijdens je coschappen.” Een vraag die Thijs leuker vindt om te krijgen, is:


‘Waarom ben je geneeskunde gaan studeren?’ Dan kan hij over zijn achtergrond vertellen. En heeft hij er genoeg van, dan stelt hij gewoon een vraag terug. ‘En wat stu- deer jij dan?’


<


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28