search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Tekst: Frederieke van Velzen Fotografie: Shutterstock


017


‘Heb je wel eens meegemaakt dat het echt fout ging?’


Linde van Olst (21), vierdejaarsstudent verloskunde in Groningen


Niet elke 16-jarige zal uit zichzelf op zoek gaan naar beval- lingsfilmpjes. Linde van Olst deed dat wel. “Ik was altijd al geïnteresseerd in de werking van het menselijk lichaam en zwangerschappen.” Inmiddels studeert ze vier jaar aan de Verloskunde


Academie en kan ze de meest gestelde vragen die ze op feestjes en partijen krijgt snel oplepelen. “De eerste komt van mensen die vaak ouder zijn dan ik: ‘Heb je wel eens meegemaakt dat het echt fout ging?’ Dan denk ik: wat be- doel je met ‘fout gaan’? Dat er doden vallen? Dat heb ik niet meegemaakt. Of een acute situatie, dat het echt spannend werd? Ja, soms zit een kind vast met de schouder of verliest een moeder heel veel bloed. Wij zijn medisch geschoold, hier handelen we dan naar. Dus ook al gebeurt er iets hef- tigs, er gaat in de meeste gevallen gelukkig niets fout.” Ze beseft dat zo’n vraag kan voortkomen uit een onder-


liggende angst, slechte ervaringen of andere tijden. “Toen mijn opa en oma kinderen kregen, was de kans dat er iets misging bij de bevalling veel groter. Niet voor niets zeiden ze vroeger: ‘Als je zwanger bent, sta je met één been in het graf.’” Haar eigen ervaringen zijn positiever. “Ik wil een ang- stig beeld niet bevestigen, dus vertel ik geen enge verhalen.” Vragen over haar studie vindt ze altijd leuk: “Ik praat er


graag over, want ik ben heel enthousiast over het vak.” Zelf raadt ze de vraag ‘Maak je wel eens iets raars mee?’ aan. “Ik heb veel verha- len, dus ik kan altijd wel iets vertellen dat anoniem en niet herleidbaar is.” ‘Vind je het niet


‘Vies? Van het geurtje van vruchtwater word ik gelukkig’


vies?’ vragen leeftijdsgenoten ook. “Dan hebben ze een beeld van veel vruchtwater, overal ontlasting. Het grappige is: in het dagelijks leven vind ik veel dingen vies. Maar niet in mijn werk. Vruchtwater, bloed, speeksel. Ik kan daar wel de charme van inzien. Het hoort bij nieuw leven. En het blijft binnen de perken. Van het geurtje van vruchtwater kan ik gelukkig worden: we zijn er weer, denk ik dan.”


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28