2


10 Φεβρουαρίου 2016


ολοΓραφία Ελληνικά


ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ


Του Παναγιώτη Γιαλένιου


και Δημοκρατία Την προηγούµενη εβδοµάδα παρουσιάσαµε ένα τραγούδι ισπανικό µε λέξεις που όλες έχουν προέλευση από την ελληνική γλώσσα. Έχουµε επίσης από τη στήλη δηµοσιεύσει µια από τις δύο περίφηµες οµιλίες στην Ουάσιγκτον (αυτήν της 2ας Οκτωβρίου 1959) του αείµνηστου Ξενο- φώντα Ζολώτα, όπου η γλώσσα ήταν αγγλική αλλά όλες οι λέξεις ελληνικές. Τώρα έχουµε κάτι πιο προχωρηµένο. ∆ηµοσιεύτηκε στη Le Monde άρθρο τριών επιφανών Γάλλων που προτείνουν τα ελληνικά ως επίσηµη γλώσσα της ΕΕ. Ιδού ένα χαρακτηριστικό απόσπασµα (η µετάφραση είναι από το www.tvxs.gr): Ο καθένας καταλαβαίνει πως είναι καιρός να ανα- κάµψουµε, αν θέλουµε να σώσουµε ένα ευρω- παϊκό οικοδόµηµα που πλέον δεν αποτελεί ου- τοπία, ύστερα από 50 χρόνια προσπαθειών και συγκεκριµένων συµφωνιών σε πάρα πολλούς τοµείς. Πάνω απ’ όλα, είναι σίγουρα χρήσιµο να εργαστούµε για να δηµιουργήσουµε για την Ένωση, µια πραγµατικά δηµοκρατική λειτουργία. Αν όµως επιθυµούµε να κάνουµε ένα αποφασι- στικό βήµα προς την κατεύθυνση µιας Ευρώπης που έχει τη δική της δυναµική, είναι απαραίτητο να καλλιεργήσουµε στον Ευρωπαίο πολίτη το αί- σθηµα του ανήκειν, το οποίο θα καταστήσει την Ευρώπη ένα έθνος (που δεν εξαλείφει κατ’ ανά- γκη τα έθνη που το συναποτελούν). Είµαστε πεπεισµένοι ότι η Ευρώπη θα είναι η Ευρώπη (που πρέπει), όταν θα είναι σε θέση να εδραιώσει µια φιλοδοξία περισσότερο συνεπή προς το πνεύµα της -προς τη νοοτροπία της θα λέγαµε- κι όχι εάν αποτελεί απλώς συµµέτοχο στις υλιστικές πλειοδοσίες του παγκόσµιου «πο- λιτισµού» που παράγει αµέτρητους απόκληρους (...) Η ένταξη του πολίτη στο ευρωπαϊκό οικο- δόµηµα συνδέεται, κατά την άποψή µας, µε µια συµβολική απόφαση η οποία, επιβεβαιώνοντας την ιδιότητά µας ως εχόντων την ευρωπαϊκή νο- οτροπία, οδηγεί σε µια συνειδητοποίηση που µας διασώζει από τις υπερβολές των θανατηφό- ρων αξιών της κυρίαρχης κουλτούρας. Ως εκ τούτου, προτείνουµε την υιοθέτηση της ελληνικής, ως επίσηµης γλώσσας της Ευρωπα- ϊκής Ένωσης (…) Από πρακτικής απόψεως, η υιοθέτηση της ελ- ληνικής ως επίσηµης γλώσσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αναµένεται να συναντήσει µείζονα εµπόδια, ει µη µόνον αυτά των ανέξοδων σαρ- κασµών. Και ακριβώς λόγω της σηµερινής της «βαρύτητας», η ελληνική γλώσσα δεν θα µπο- ρούσε να θεωρηθεί ως αντίπαλος των µεγάλων γλωσσών της Ευρώπης, έτσι ώστε η υιοθέτησή της ως επίσηµης γλώσσας της Ευρωπαϊκής Ένω- σης θα αποτελούσε περισσότερο ένα γεγονός σε συµβολικό επίπεδο, παρά ένα πραγµατικό πολι- τικό διακύβευµα. ∆ιότι το ζήτηµα δεν είναι να επιβληθεί καθολική εκµάθηση της ελληνικής γλώσσας, αλλά απλού- στατα να της αναγνωριστεί, ως γλώσσας που συµβολίζει το ευρωπαϊκό πνεύµα, το στάτους της επίσηµης γλώσσας της Ένωσης (…) Pierre Berringer, Νίκαια – εκδότης Yves Canier, Μπεζανσόν – καθηγητής κλασικής φιλολογίας Catherine Teuler, Παρίσι – καθηγήτρια αγγλικής


> Δικαιολογημένο και έντονο το χειροκρότημα του κοινού της


εκδήλωσης της «ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗΣ», στους ερασιτέχνες ηθοποιούς του Θεατρικού Εργαστηρίου της Πο- λυφωνικής, που υπό της οδηγίες της Αθηνάς Καλλιμάνη (ένθετη φωτο), απέδωσαν με πρωτότυπο και πειστικό τρόπο ποίηση Κικής Δημουλά. Σε μια συνάντηση που πιστεύου- με πρόσθεσε ένα λιθαράκι στην αναζήτηση χώρου για το «ΕΜΕΙΣ» και στην απομόνωση του «ΕΓΩ». Ήταν (κατά αλφαβητική σειρά): Χρυσάνθη Αβραμοπούλου, Νίκος Διαμαντόπουλος, Αγγελική Νάκου, Αγγελική Παναγιωτακοπούλου, Ιάσονας Πανέτας-Φελούρης, Έφη Πρέμτο, Ολυμπία Τασακοπούλου.


Χώρο μόνο για το «ΕΜΕΙΣ» Γ


ια όσα διαδραµατίστηκαν στην εκδήλωση της περασµένης Τρίτης µε αφορµή την «ΑΝΑΣΚΟ- ΠΗΣΗ 2016» της εφηµερίδας µας, γράφουµε στις σελίδες 6,7&24.


Εδώ θα σταθούµε στο καλλιτεχνικό µέρος της εκδήλωσης και στο πρωτότυπο θεατρικό δρώµενο που µας χάρισε το Θεατρικό Εργαστήρι του Οργανισµού της Πολυφωνικής, µε τη σκηνοθετική φροντίδα της διευθύντριάς του Αθηνάς Καλλιµάνη. Αξιοποιώντας το βίντεο «Πέρασα»*(από το οµό- τιτλο ποίηµα της Κικής ∆ηµουλά) της Μαρίας Κοσσυφίδου µε εναλλαγή καταπληκτικών φωτογραφικών στιγµών από µια µεγάλη γκάµα θεµάτων, που το συνόδευε µουσικά το Βάλς «Ανοιξιάτικη ροµάντζα» (Ένα οργανικό κοµµάτι από το διπλό CD του Γιώργου Καζαντζή «Μικρή Σουίτα» όπου η Κική ∆ηµουλά διαβάζει ο Γιώργος Καζαντζής συνθέτει). Η Αθηνά Καλλιµάνη σκηνοθέτησε, µε φόντο το κοινό της εκδήλωσης, µια καθηλωτική παρουσίαση των στίχων του «Πέρασα» από την Χρυσάνθη Αβραµοπούλου, του Θεα- τρικού Εργαστηρίου. Οι στίχοι του υπέροχου ποιήµατος, όπως για παράδειγµα το «Φοβήθηκα τη µοναξιά και φα- ντάστηκα ανθρώπους…» ή «Όσο µπόρεσα έφερ’αντίσταση σ’αυτό το ποτάµι όταν είχε νερό πολύ, να µη µε πάρει…», ακούστηκαν ως φυσική συνέχεια της γόνιµης συζήτησης, που είχε προηγηθεί γύρω από τις λέξεις κλειδία της φε- τινής Ανασκόπησης: Συνεργασία, Συνεννόηση, Σύνθεση, Συµµετοχή. Η επανάληψη στίχων, από τα διασκορπισµένα µέσα στο πολυπληθές κοινό της εκδήλωσης µέλη του θεατρικού εργαστηρίου, διεµήνυσαν ότι θα πρέπει όλοι µαζί να πορευτούµε αυτούς τους περίεργους καιρούς. Όπως άλ- λωστε τονίστηκε λίγο νωρίτερα από πολλούς οµιλητές στην εκδήλωση αλλά και υπογραµµίστηκε µέσα από τα βαρύτιµα σχόλια της Μαρίας Κοσσυφίδου, που µαζί µε τις καταπληκτικές φωτογραφικές επιλογές της, συνόδευ- αν τις παρουσιάσεις των άρθρων της φετινής Ανασκόπη- σης από τους δηµιουργούς τους (σελ.24). Όπως αυτό το σχόλιο για παράδειγµα: «Θα βρούµε µέλλον όσο είµαστε µαζί» ή αυτό: «Χρειάζονται πολλοί για να ξεπεράσεις τα όρια του εγώ». Καταλυτικό και το καταληκτικό µήνυµα των παιδιών της Πολυφωνικής από ένα ακόµη ποίηµα της ∆ηµουλά το «Πρόβληµα» από την τελευταία της ποι- ητική συλλογή:


Θα ήθελα κάπως αλλιώς ν’ αγαπιούνται τα πράγµατα στριµωγµένα σ’ένα µικρό δωµάτιο που να είναι µπάνιο κουζίνα µαζί κι υπνοδωµάτιο εντός και το καθιστικό η µία χρήση να νίβει την άλλη χώρισµα να µην υπάρχει…


Σαν συνέχεια των στίχων της ∆ηµουλά και όλων όσων έγιναν στη συνάντηση, το τελευταίο µήνυµα των παιδιών της Πολυφωνικής και της εκδήλωσης όλης ήταν: Ούτε χώρος-σπιθαµή (για το εγώ) χώρο µόνο για το «ΕΜΕΙΣ». ∆ηµοσιεύουµε στη συνέχεια ορισµένους χαρακτηριστι- κούς στίχους από το ποίηµα «Πέρασα» της Κικής ∆ηµουλά:


(...) Πέρασα µέρες µε βροχή, εντάθηκα πίσω απ’αυτό το συρµατόπλεγµα το υδάτινο υποµονετικά κι απαρατήρητα, όπως ο πόνος των δέντρων όταν το ύστατο φύλλο τους φεύγει κι όπως ο φόβος των γενναίων. Όχι, δεν είµαι λυπηµένη (...)


Περπάτησα πολύ στα αισθήµατα, τα δικά µου και των άλλων, κι έµενε πάντα χώρος ανάµεσα τους να περάσει ο πλατύς χρόνος (...)


Έµαθα να διαβάζω χέρια και να χάνω χέρια. Όχι, δεν είµαι λυπηµένη.


Όσο µπόρεσα έφερ’αντίσταση σ’αυτό το ποτάµι όταν είχε νερό πολύ,να µη µε πάρει, κι όσο ήταν δυνατόν φαντάστηκα νερό στα ξεροπόταµα και παρασύρθηκα (...)


*Είναι αναρτηµένο στη διεύθυνση https://www.youtube.com/watch?v=fbd4sia69sU


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24