This page contains a Flash digital edition of a book.
ROUTE: In de Gelderse Poort AFSTAND: 21 km (gemakkelijk in te korten) START-/EINDPUNT: bij de ophaalbrug van kasteel Doornenburg HORECA: Veerhuis Concordia langs de Waal (van mei tot en met okto- ber). Doornenburg: aan het Panner- dens Kanaal: hotel-restaurant Rijn- zicht (dagelijks vanaf 11.00 uur)


O


nze wandeling begint bij het middeleeuwse kasteel Doornenburg aan de rand van het gelijknamige dorp. Het kasteel is in de


Tweede Wereldoorlog door Engelse bom- menwerpers gedeeltelijk platgegooid, maar na de bevrijding grondig gerestau- reerd. Het gebouwencomplex ziet er puntgaaf uit. Dit is ook het kasteel waar in de jaren zestig de televisieserie Floris werd opgenomen.


Natte vleugels De eerste kilometers zien we de Waal nog niet, maar in de Gendtsewaard passeren we talloze plassen, gevormd door dijk- doorbraken en ondergronds kwelwater. Ook zijn er de kleiputten, waar eeuwen- lang klei is uitgegraven voor de bakstee- nindustrie. Sommige steenfabrieken zijn nog in bedrijf, maar de grondstof wordt van over de grens aangevoerd. Dit beschutte plassengebied is een paradijs voor grauwe ganzen, die in formaties van vele duizenden exemplaren komen aan- vliegen en onder luid gegak neerstrijken op het water, de zwempoten als terug- trapremmen vooruitgestoken. Ook de nog vrij zeldzame zilverreiger voelt zich hier thuis, net als vele soorten kleinere water- en moerasvogels. En overal zie je aalscholvers vissen en na gedane arbeid hun vleugels drogen in het spaarzame zonlicht. Deze prehistorische vogel bezit


Kasteel Doornenburg, het vertrekpunt


Paradijs voor grauwe ganzen


geen vetklier zoals alle andere water- vogels en wordt dus nat tot op het lijf. Een veldkijker in de ransel is hier mooi meegenomen. Waarom kunnen mensen niet vliegen, vraag ik mij al sinds mijn prille jeugd af. Een misser van de evolutie.


Alles stroomt We oriënteren ons op de schoorsteen van een steenfabriek en bereiken zo al gauw de Waaldijk. Binnenschepen passeren elkaar op de brede rivier, die hier wijde bochten maakt. Rivieren vormen de bloedsomloop van de aarde. Zij stromen altijd in dezelfde richting, maar het water dat voorbij stroomt is nooit hetzelfde als dat van zo even. Het water waarin ik nu sta te staren, stroomt over een uurtje langs mijn vroegere woonhuis. Het voort- stromen van een rivier van zijn bron- nen tot zijn uitmonding in zee geeft een gevoel van eeuwigheid. Als je een dag langs een rivier wandelt, ga je geleidelijk anders lopen. Je passen richten zich op den duur naar de lange, trage deining van het water. Op mijn voettocht naar Rome, ruim vijfentwintig jaar geleden, hield ik de vrachtschepen op de Rijn die moeizaam stroomopwaarts ploegden, nog aardig bij. Tot ergernis van de scheepshondjes die woest blaffend tegen de reling sprongen. Maar zo hard loop ik niet meer en de schepen passeren mij nu moeiteloos, zoals e-bikers ver- moeide racefietsers achter zich laten.


 jan/feb 2016 63


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75