This page contains a Flash digital edition of a book.
KBO thuistest TEKST: AD VAN SCHAIK • FOTO: MARC BOLSIUS


Nestor vroeg onze thuis-


tester Ad van Schaik om de KBO- Tablet uit te proberen en stuitte


op grote weerstand. Ad stelde het steeds uit en had last van PHPD (pijntje hier, pijntje daar). Twee piepjonge familieleden besloten hem te helpen. Na vier dagen


oefenen is Ad om. ‘Ik gebruik hem inmiddels de hele dag om even


te skypen, te e-mailen, een potje te dammen, NS-informatie op te


vragen of om te zien welke films er in Utrecht draaien’, meldt hij blij.


I


AD IS EINDELIJK OM!


k geef toe, mijn weerstand om de KBO-Tablet te gaan gebrui- ken, was groot. Ik heb al een computer en een laptop. Heb ik dan ook nog eens een dure iPad nodig? Bovendien leek de bediening me niet eenvoudig. De aanwijzingen om de iPad klaar te maken voor gebruik lijken kinderlijk eenvoudig. Maar ik ben geen kind.


Bovendien heb ik al weken last van een ischias-achtige pijn, waardoor ik minder scherp reageer. Dat blijkt later als ik enkele malen wacht- woorden en codes verkeerd overneem. Na flink wat uren ergernis, ondanks het geduld van de medewerkers van de hulplijn van Focus Cura die je helpen met de KBO-Tablet, lukt het eindelijk. Mijn advies: laat een installateur komen of vraag de hulp van een jong familielid. Bij mij bleken Giulia en Luca, beiden veertien, ideale leraren.


Zaterdag ‘Oom Ad, gewoon een paar dagen oefe- nen’, zegt mijn achternichtje Giulia. Tot mijn verbazing neemt ze op zaterdag- morgen alle tijd voor mijn eerste 'les' op deze tablet met aanraakscherm. Thuis heb ik hem al wel uitgeprobeerd, maar steeds liep ik vast. Hoe ga ik naar een ander scherm? Hoe kan ik het toetsen- bord oproepen? En hoe installeer ik een app? Want juist de apps zijn de kleine computerprogramma's die de KBO- Tablet aantrekkelijk maken. Giulia doet steeds een handeling voor en als een ijve- rige leerling doe ik haar dan twee, drie keer na tot het me eveneens lukt. Die- zelfde avond ga ik nog eens uurtje met de iPad aan de slag en langzaam maar zeker krijg ik meer zelfvertrouwen.


Zondag Zondagmorgen. Echt zo'n tijdstip om even met wat ‘verre vrienden' bij te pra- ten via Skype. Op andere zondagen wacht ik tot de namiddag en ga ik daar speciaal voor zitten, want het is toch een gedoe om de laptop op te starten. Nu pak ik de iPad van de keukentafel en na enkele simpele handelingen heb ik al contact. Met Giulia had ik de Skype-app al geïn- stalleerd. Ik nestel me op de bank en de eerste skype-oproep werkt al direct. ‘Ha Ananda. Hoe is het?’ Olande Ananda, een


28


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75