This page contains a Flash digital edition of a book.
Interview


copyright Chris van Houts Annejet signeert in Bussum het 50.000ste exemplaar van ‘De Amerikaanse prinses’


al na een paar jaar weer. Toen ik hem vroeg waarom, zei hij: ‘Weet je, Annejet, ik wilde schrijven, schrijven en nog eens schrijven. Fritzi en haar broer waren dat stadium al lang gepasseerd, maar ik was het niks doen zat, ik móést gewoon weg.’ Toen ik hem dat hoorde zeggen, wist ik dat voor mij precies hetzelfde gold. Zo wilde ik leven: schrijven, schrij- ven en nog eens schrijven.’


Schrijven over het woeste leven, zonder daar zelf deel van uit te maken? ‘Precies. Dat was de les die ik leerde. In de meeste boeken die ik heb geschreven, zit op de een of andere manier wel een levensvraag verstopt. In Anna (over Annie M.G. Schmidt) bijvoorbeeld, vond ik, gaandeweg, de volgende rode draad: hier was iemand die altijd haar leven in eigen hand heeft genomen. Tot het einde aan toe. Haar zelfverkozen dood - thuis, met een laatste cryptogram en een goede fl es wijn - paste precies in dat plaatje. Ik vond dat een prachtige manier om het leven te verlaten.’


Formuleer je die vragen van te voren of gaandeweg? ‘Dat is zo’n beetje half om half, denk ik. Ik herinner mij nog goed dat ik, toen ik voor het eerst over Sonny Boy hoorde, dacht: als misdaadver- slaggeefster ben ik altijd bezig met de vraag waarom mensen slechte dingen doen, maar waarom doet iemand juist iets goeds? Is dat niet minstens zo interessant? Sonny Boy gaat over een Nederlands-Suri- naams echtpaar dat in de oorlog joden bij zich laat onderduiken; het werd mijn kleine onderzoek naar heldendom.’


En bij De Amerikaanse prinses? ‘Amerika, ja, dat voelde als: op adem komen. Vrolijkheid. Ik was tij- dens het schrijven aan de biografi e over Bernhard op het leven van Allene Tew gestuit, een rijke kennis van de prins en de latere peet- moeder van zijn oudste dochter. Ze had alles bereikt waar een plat- telandsmeisje van kon dromen, maar raakte in de loop van haar leven ook bijna alles weer kwijt: haar kinderen, haar fortuin, haar aanzien en haar grote liefde. Wat mij zo aan haar fascineerde was de kunst om zichzelf opnieuw uit te vinden, om door te blijven gaan.’


10


Hoe gold die vraag dan voor jou? ‘Wat ik zo goed vond van Allene was dat ze niet eindeloos bleef zoeken naar ver- klaringen voor haar ongeluk, maar moe- dig voorwaarts ging. Ik ben opgegroeid in een tijd waarin het heel normaal is om het vier jaar na afl oop van een rela- tie nóg urenlang te hebben over wat er nou precies misging in de jeugd van je ex waardoor ... Afi jn, je begrijp het wel. Praten, praten, praten, net zo lang tot we een manier hebben bedacht om ons ongeluk te accepteren. Want pech mag niet bestaan. Voor alles moet een reden zijn. We eisen een verklaring, een schul- dige en dan: compensatie. In een prachtig interview met psychiater Frank Koer- selman in de Volkskrant had hij het over coping, over het vermogen om te gaan met verdriet dat op je pad komt. Ik vond het zo’n verfrissend inzicht: aan de slag. Freud is niet het eindstation. Er wordt zelfs weleens beweerd dat psychothe- rapie weinig zin heeft. Je kunt beter een eindje gaan wandelen. Waarom denk je dat ik een hond heb genomen? Ik kan het iedereen aanraden: naar buiten!’


Gaat jouw leven crescendo? ‘Het zit mij heel erg mee. Ik heb geen grote drama’s meegemaakt ... Of mis- schien moet ik zeggen dat ik de dingen die ik heb meegemaakt niet als grote drama’s heb ervaren. Dankbaar is een woord dat in onbruik is geraakt, maar het


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75