This page contains a Flash digital edition of a book.
ΤΟ ∆ΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ Ο


ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΣ ΘΕΟΣ Πιστεύεται ότι αυτό το


ΟΝΤΙΝ, Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ, τριγυρίζει µερικές φορές στη Μιδγάρδη (τη Μίτγκαρντ), τη µέση γη,


ανάµεσα στους ανθρώπους. Έρχεται µεταµφιεσµένος σε γέροντα, στηριγµένος στο ραβδί του, και ανταµείβει την καλοσύνη µε πλούτο, την ευγένεια µε σοφία και την κακοµεταχείριση µε τιµωρία. Κάθε πρωί τα δύο κοράκια του, ο Χούγκιν και ο Μούνιν, πετάνε


µονοφθαλµο αγαλµατακι απεικονίζει τον Όντιν, το θεό του πολέµου και της σοφίας, τον πιο ισχυρό θεό στη σκανδιναβική µυθολογία. Ο Όντιν ήθελε να τα ξέρει όλα, κι έτσι


για να αποκτήσει τη γνώση. Μετά προσφέρθηκε ο ίδιος ως θυσία για να αποκτήσει το µυστικό των ρούνων, των µαγικών συµβόλων.


ΧΟΥΓΚΙΝ ΚΑΙ ΜΟΥΝΙΝ Οι µόνιµοι σύντροφοι του Όντιν ήταν δύο κοράκια, ο Χούγκιν και ο Μούνιν, που τα ονόµατα τους σηµαίνουν «σκέψη» και «µνήµη». Αυτά τα δύο πουλιά, που τρέφονταν µε κουφάρια των νεκρών από τα πεδία της µάχης, έδιναν πληροφορίες στον Όντιν ψιθυρίζοντας στο αφτί του.


παντού διασχίζοντας τον κόσµο και φέρνοντας στον Όντιν τα νέα των ανθρώπων. Ο ίδιος ο Όντιν µπορεί να αλλάζει σχήµα και, ενώ το σώµα του κοιµάται, αυτός µπορεί να ταξιδεύει µε τη µορφή κάιποιου πουλιού ή ζώου άγνωστου στους ανθρώπους. Λέγονται πολλές ιστορίες για το πώς ο Πατέρας των Πάντων απέκτησε τη µεγάλη του σοφία και τις µαγικές του δυνάµεις. Αλλά για κάθε απόκτηµα υπήρχε και κάποιο αντίτιµο. Το δέντρο του κόσµου, το Ίγκντραζιλ, είναι µια τεράστια φλαµουρια που πυργώνεται πάνω από τον κόσµο. Η µία ρίζα της είναι στο τροµαχτικό βασίλειο του Νίφλχαϊµ, εκεί όπου το φίδι Νίδχογκ τρέφεται µε πτώµατα και τρώει το ίδιο το Ίγκντραζιλ. Η δεύτερη ρίζα βρίσκεται στην Ασγάρδη, το Βασίλειο των θεών, κι εδώ κατοικούν οι Νόρνες, οι τρεις γριές που ορίζουν τη µοίρα των ανθρώπων. Τα ονόµατα τους είναι Μοίρα, Είναι και Ανάγκη, και αυτές κρατάνε το δέντρο ζωντανό, ραντίζοντας τη ρίζα µε καθάριο νερό από το πηγάδι της µοίρας. Η τρίτη ρίζα βρίσκεται στο Γιέτουνχαϊµ, τη χώρα των γιγάντων. Κάτω από αυτή τη ρίζα βρίσκεται το πηγάδι όπου το αυστηρό κεφάλι του σοφού Μίµιρ λέει σκληρά λόγια. Ο Όντιν έδωσε το ένα του µάτι για να πιει νερό της γνώσης από αυτό το πηγάδι. Πάνω στο Ίγκντραζιλ, ο Ανώτατος Ένας, ο Πατέρας των παντων, ο ΚουκουΛοφόρος, ο τροµερός Λογχοφόρος, ο Όντιν µε τα πολλά ονόµατα βρήκε το µυστικό των ρούνων, των µαγικών συµβόλων µε τα οποία οι άνθρωποι µπορούν να καταγράψουν και να κατανοήσουν τη ζωή τους. Εννέα νύχτες ο Όντιν ήταν γαντζωµένος στο ανεµοδαρµένο δέντρο, τρυπηµένος µε λόγχη, προσφέροντας θυσία τον εαυτό του. Ούτε ο Ράτατοσκ, ο σκίουρος που ανεβοκατεβαίνει στο δέντρο µεταφέροντας προσβολές από τον αετό της κορυφής στο φίδι της Βάσης, δεν του πρόσφερε φαγητό ή νερό. Στο τέλος, ο Όντιν έβγαλε τροµερή κραυγή και, αρπάζοντας τους ρούνους, έπεσε από το δέντρο. Όταν ξύπνησε από το θάνατο, ο Όντιν ήξερε πολλά πράγµατα κρυµµένα


απ' τους ανθρώπους: πώς να θεραπεύει τους αρρώστους· πώς να στοµώνει τη λεπίδα του εχθρού και πώς να πιάνει ένα Βέλος στον αέρα.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108  |  Page 109  |  Page 110  |  Page 111  |  Page 112  |  Page 113  |  Page 114  |  Page 115  |  Page 116  |  Page 117  |  Page 118  |  Page 119  |  Page 120  |  Page 121  |  Page 122  |  Page 123  |  Page 124  |  Page 125  |  Page 126  |  Page 127  |  Page 128  |  Page 129  |  Page 130  |  Page 131  |  Page 132  |  Page 133  |  Page 134  |  Page 135  |  Page 136  |  Page 137  |  Page 138  |  Page 139  |  Page 140  |  Page 141  |  Page 142  |  Page 143  |  Page 144  |  Page 145  |  Page 146  |  Page 147  |  Page 148  |  Page 149  |  Page 150  |  Page 151  |  Page 152  |  Page 153  |  Page 154  |  Page 155  |  Page 156  |  Page 157  |  Page 158  |  Page 159  |  Page 160  |  Page 161  |  Page 162  |  Page 163  |  Page 164  |  Page 165  |  Page 166  |  Page 167  |  Page 168  |  Page 169  |  Page 170  |  Page 171  |  Page 172  |  Page 173  |  Page 174  |  Page 175  |  Page 176  |  Page 177  |  Page 178  |  Page 179  |  Page 180  |  Page 181  |  Page 182  |  Page 183  |  Page 184  |  Page 185  |  Page 186  |  Page 187  |  Page 188  |  Page 189  |  Page 190  |  Page 191