This page contains a Flash digital edition of a book.
eigenlijk niet genomen. Het voelde gewoon goed. We wilden naar een beter leven, en wel zo snel mogelijk. Binnen drie dagen verkochten Luud en ik ons huis, dus we waren vrij om te gaan kijken in Frankrijk. Het aanbod was betoverend, kleine kas- teeltjes, grote landhuizen, zelfs kleine verlaten dorpjes, het was ineens allemaal bereikbaar. We werden meegezogen door de mogelijkheden en nog in datzelfde najaar bezochten we verschillende indrukwekkende panden en fantaseerden we over een leven in Frankrijk. We zouden het roer omgooi- en, net als al die andere avonturiers. Luud heeft Hotelschool gedaan en ik kan goed koken, we zijn onafhankelijk, creatief, energiek, gastvrij, dus na- tuurlijk gaan we een Chambre d‟Hote beginnen. Goed plan! Toch?


Ons plan bijgesteld


Gelukkig heeft mijn soms wat zorgelijke kijk op het leven ook wel voordelen. Ik zag de keurige bereke- ningen van Luud eens opnieuw aan, en besefte toen dat het zo niet zou gaan werken en Luud was het uiteindelijk ook met me eens. Financieel was het nauwelijks haalbaar, dat hadden we ondertussen ook wel gezien bij anderen die net als wij klein moesten beginnen. Het roer om, dat doe je toch nog gewoon in hetzelfde schip dacht ik ineens?


Waarom alles overboord gooien als we enkel er- gens anders willen eindigen? We nemen onszelf mee, we nemen onze ervaring en vaardigheden mee, als we dat nu eens heel slim gaan inzetten? Ik kwam met een nieuw plan; “We blijven doen wat we al doen, maar dan in Frankrijk” Het plaatje klopte ineens helemaal. We besloten een oord te creëren waar mensen naar toe kunnen komen om bij te ko- men en te werken aan een betere leven. Dat wat wij zoeken, zoeken meer mensen, dus laten we onze deuren als mens én als professional open zetten, en een oord voor een Personal- en Team Retreat creëren!


Ons plan was geboren en vanaf dat moment gingen we ook anders naar huizen kijken. We werden ver- liefd op een mooie drie eeuwen oude Perigordijnse boerderij met een romantisch gastenhuis op drie hectare grond. Daar zouden we kunnen leven en werken. Mijn ouders besloten een apart huis te ko- pen in die omgeving en dat werd een prachtige ou- de verbouwde school met een fabuleus uitzicht over een vallei. Op 11 november 2000 schudden we de hand van de verkopers van de Perigordijnse boer- derij en gingen we naar huis om ons voor te berei- den op de emigratie. Het huis zou in verband met een subsidieregeling pas na een jaar vrijkomen, en dat jaar konden we goed gebruiken om de extra middelen te verdienen die we nodig hadden. >>


Emigreer Magazine


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56