This page contains a Flash digital edition of a book.
Column Zweden


Zo de kersttijd is weer voorbij en weer back to normal. Alle kerstspullen zijn weer opgeruimd en staan weer netjes in dozen te wachten tot volgend jaar. De kerstgordijnen zijn weer overal vervangen door weer andere gordijnen. Ik heb altijd maar voor het uitkiezen, want hier heeft men toch een beetje een gordijnentik, zal ik maar zeggen, dus ik ook. Ik heb wintergordijnen, zomergordijnen, herfstgordijnen en kerstgordijnen voor de keuken, kamer, slaapkamer en het gastenverblijf en nog wat Paas- en Midsommargordijnen ook!


Buiten heb ik de veranda ook gelijk ontdaan van kerstattributen en nu weer gezellig aangekleed met lekker dikke dekens, zo- dat ik, als het zonnetje schijnt lekker buiten kan lunchen en koffie drinken, wat ik al regelmatig doe. Dus zo kom ik de rest van de winter wel door! De eerste zonnecellampen geven al een uurtje licht 's avonds, dus we gaan de goede kant op. Op naar het voorjaar!


Er is veel leven in de tuin. De vogeltjes vliegen af en aan om te snoepen van de vetbollen en het vogelzaad. Ze hebben zo hun route, want bij elk huis hier valt wel wat te halen. Je ziet ze dan ook dikker en dikker worden en het is aan het eind van de winter verbazend dat ze nog op kunnen stijgen met hun bolle buikjes. Ik zit vaak voor het keukenraam samen met mijn poes Pipi te kijken naar het vogelspektakel . Allebei wel met een eigen agenda , dat wel.


Verder krijgen we hier wel iedere dag bezoek van een paar rådjur (ree-en), die ook zo hun voeder-route hebben. Ik heb in de hoek van mijn tuin een grote appelboom staan en heb vanwege mijn gebroken elleboog niet alles kunnen pluk- ken, zoals ik al beschreven heb in een van mijn vorige co- lumns. Nou de reetjes weten er echt wel raad mee. Maar nu is die voorraad op, dus voor het voederen leg ik sla en kool-bladen, aardappelschillen en wortelen neer op mijn inmiddels bekende voederplaats voor de dieren. Het is gewel- dig om ze te zien smullen. Ze worden steeds brutaler. Kwamen ze eerst 's avonds en 's nachts. Momenteel lopen ze al rond een uur of 2 rond te banjeren. Ze hebben zelfs mijn decoratiemanden met appels leeg gegeten, gelukkig wel ge- wacht tot na de Kerst, maar toch. Bij de buren eten ze het vo- gelvoer op, waar ze ook van smullen blijkbaar. Ik vind het ge- weldig om ze zo te zien scharrelen in de tuin, maar dat genoe- gen beleven niet alle buren.


Emigreer Magazine


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56