This page contains a Flash digital edition of a book.
Italië G


John (66) e moo


Zij wo de Co n


n Lia (6 ind


7) zi


ie plek in he ta nen s s ko mue di La


ri.


t I liaans


jn eind 20 e T ca


rt in een kl n dorpje bi


os ne v ei


04 naar en is


e


erhu d . nnen


een Nonno en Nonna


Het is inmiddels al weer zeven jaar geleden dat wij ons vaderland hebben verlaten en daardoor een nieuwe, ongewisse, toekomst tegemoet gingen. We weten het ons allemaal nog best wel goed voor de geest te halen. Op een donderdag in midden de- cember kreeg ik op mijn werk een mooie afscheids- receptie aangeboden als dank voor bijna 35 jaar trouwe dienst. De zaterdag eropvolgend namen we afscheid van onze familieleden, vrienden, buren en vele kennissen uit de voorbije verenigingslevens die een fors aantal jaren ons gezinsleven hebben be- heerst. Een dag later, zondagochtend dus, stapten we in de auto naar Italie!


De belangrijkste personen die wij in Nederland ach- terlieten waren onze moeders en onze jongste zoon en schoondochter. Een eufemisme: dat was best lastig! Aan de andere kant was het wel zo dat we in Italië welkom werden geheten door onze oudste zoon en zijn Italiaanse partner. Een eufemisme: dat was best lekker! Zij hadden destijds een week vrij genomen om met ons langs allerlei instanties te gaan die voor onze aanwezigheid aldaar en ons welzijn in het bijzonder van belang waren. Van en- kele van deze bezoekjes heb ik u al eerder op de hoogte gebracht. Heeft u dit gemist? Via de Archief- functie van het Emigreermagazine vanaf April 2010 kunt u maandelijks teruglezen.


Er is dus veel gebeurd in die zeven jaren. We heb- ben voor hotelier gespeeld en daardoor veel erg leuke mensen ontmoet en we zijn gaan houden van een mooi land. Aan terugkeer hebben we nog nooit gedacht. Maar we hebben na het beëindigen van onze B&B werkzaamheden, die zo‟n vijf jaar hebben geduurd, wel besloten dit wonderschone land ver- der te gaan ontdekken, er is nog zoveel moois te zien en daar zullen we voor gaan. En dat vanuit een nieuw huis in een nieuwe omgeving.


In de afgelopen jaren is er ook op familiegebied het nodige veranderd, zo zijn onze moeders overleden en zijn wij zelf bevorderd tot opa en oma. Wij heb- ben nu in Nederland een achterban (zoon en schoondochter) met twee kleinkinderen, jongens, en nog een onderweg en ook in Italië hebben onze zoon en partner een duit in het zakje gedaan door ons te verblijden met een zoon en een dochter. Dat geeft natuurlijk weer andere “verplichtingen”, maar die vallen dan weer onder het kopje “geweldig leuk”! We komen wel iets vaker in Nederland, want daar zijn dus nu twee verjaardagen meer te vieren dan voorheen en het is altijd weer een feest om mee te maken hoe de oudste van de twee kinderen totaal geen moeite heeft met een oma en opa die hij maar een paar keer per jaar ziet. Waarschijnlijk is hij erg goed voorbereid door zijn ouders.


Wij zien dan zo voor ons dat onze zoon en zijn vrouw ongeveer een weekje voor onze komst diver- se foto‟s in de kamer neerleggen en ophangen en daarbij erop hameren dat dit oma en opa uit Italië zijn. Op deze wijze is de schrik er tenminste uit als we over de drempel stappen. Het is alsof we er de dag ervoor ook waren geweest. Er wordt speelgoed op de grond uitgestald, naast de pakjes die door ons zijn meegenomen en oma wordt vriendelijk maar wel dringend verzocht ook op de grond plaats te nemen, zodat zij met hem kan meespelen. Opa had net zo goed niet kunnen komen, die mag wel op de bank blijven zitten. De jongere broer is nog te klein om hierbij aan te sluiten. Dit is dan altijd een hoogtepunt tijdens ons verblijf in Nederland, dat spreekt vanzelf. Onze “Italiaanse” zoon woont met zijn partner en twee kinderen niet echt ver van ons vandaan. Het is een klein uurtje rijden en dat zijn afstanden die men in Italie ook wel rijdt om een lek- ker ijsje te kopen op een warme zomeravond. Hun kinderen zijn vijf (jongen) en drie jaar (meisje) oud en die zien we natuurlijk wel wat vaker. Met een ze- kere regelmaat logeren ze ook bij ons.


Emigreer Magazine


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56