gösterilmemişti. Hemen arkasından Captain Crash and the Beauty Queen from Mars geldi. Her şarkıda Jon’un seyirci ve grup üyeleri ile iletişimi görülmeye değerdi. Bon Jovi’nin bu kadar sadık hayranları olmasını ve grubun da bu şekilde bunca yıl devam etmelerini buna bağlayabiliriz. Bu şarkıdan sonra Bad Medicine geldi. Bu sarkıya bu kadar katılım olacagını tahmin etmiyordum fakat TT Arena bu şarkıyla bir kez daha coştu. Jon üstünü çıkarıp arkasında BON JOVI yazan Türkiye formasını giyince ise seyirci, özellikle bayanlar iyice çıldırdı. Bu ilgi Jon’un hoşuna gitmiş gibi görünüyordu. “Sanırım soyunmamı isteyen bir çok bayan var.”deyip güldükten sonra Jon, Bad Medicine’ı yarıda kesip Pretty Woman coverıyla bayan seyircilerini sevindirdi. Bu iki şarkının ardından konserin temposu yavaşladı. Jon ve Richie ana sahneden çıkıp saha içine ka- dar gelerek burada, grubun en ünlü balladlarından arka arkaya Bed of Roses ve I’ll Be There For You’yu söyledi. Bu iki şarkıya da inanılmaz katılım vardı. Richie ve Jon’un bu durumdan keyif aldıkları belliydi. Bu iki şarkıdan sonra ana sahneye döndüler ve Who Says You Can’t Go Home ve I’ll Sleep When I’m Dead geldi. I’ll Sleep When I’m Dead sırasında Rolling Stones coverı, Start Me Up geldi. Bu da konserin en eğlenceli anlarından biriydi. Yine hitlerden olsa da diğer şarkılar kadar bilinmediğini düşündüğüm Someday I’ll Be Saturday Night’a seyircinin katılımı beni şaşırttı. Arkasından gelen Have A Nice Day ile arenadaki coşku yeniden zirve yaptı. Have A Nice Day’in ardından grup, Keep the Faith ile sahneden indi. Daha sonra tekrar çıkıp When We Were Beautiful’u çaldılar. Hemen ardından ilk kısmını sadece seyircilerin söylediği, Wanted Dead or Alive geldi. Jon’un mutluluğu her halinden belliydi. Bütün grup üyelerinin tüm konser boyunca eğlendikleri belliydi. Blood on Blood’ın ardından sonunda tüm konser boyunca beklenen ve sa- hada desibel rekoru kırıldığına inandığım an geldi. Grup seyircileri cılgına döndüren Livin On A Prayer’ın hemen ardından Always ile veda etti.


18 yıllık bekleyişin ardından bu konser beklentileri aştı. Tribünler boş kalacak, grup 2 saatten az kalacak, hit şarkılarını söyleyip gidecek diye düşünen herkesi yanılttı ve tam 2 saat 45 dakikalık bir rüya yaşattı Bon Jovi. Benim gördüğüm kadarıyla 9-10 yaşında çocuklardan 50 yaş üstüne ka- dar her yaştan seyircinin bulunduğu ve Bon jovi’ye ne kadar sadık hayranları olduğunu gösteren, hayranlarına ise Bon Jovi’nin nasıl Bon Jovi olduğunu gösteren müthiş bir gece yaşandı. Hala sesim kısık bir şekilde yazıma son verirken Jon’a şunu söylemek istiyorum; 18 yıl ara çok deyip durdun Jon’cum, evet çok. En kısa zamanda yine bekliyorum.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94