Japon hosteslerinin kibarlığı ve abartısız doğallıklarına hayran kalmıştım ve Japon yolcuların her yarım saatte bir, uçakta gym’deymiş gibi oldukça ciddi bir şekilde egzersiz yapmaları da çok komiğime gitmişti. Japonya Narita’dan Singapur’a olan yolculuğumuzun son 5 saatlik ikinci bölümünde, Japon saha ekibinin uçağımız pistten ayrılırken saygıyla eğilerek, uçağa selam vermesi ve el sallayarak uçağı yolcu etmeleri ayrıca çok hoşuma gitmişti. Kendimi Japon Kraliyet Ailesi’ndenmiş gibi hissetmeme yol açmıştı. Singapur’da bir hafta, saat farkına alışmakla geçmişti, son bir haftamiz ise 43 km uzunluğunda 22,5 km eninde bu 622 km2’lik minicik ülkeyi gezmek görmek açısından yeterliydi. Zaten küçük çocuğunuz varsa bazı konularda fedakarlık yapmanız gerekiyor ve onun ihtiyaçları ile öncelikleriniz arasında bir denge kurmak zorunda kalıyorsunuz. Üstelik Ekvator çizgisine sadece 137 km mesafede olan bu tropikal adanın nemi ve sicak havasi çok isteseniz de gün boyunca minicik bir çocukla ordan oraya koşturmanıza pek izin vermiyor. Koruma faktörlü kremleriniz ve şapkanız muhakkak yanınızda olmalı.


3 sene sonra bu defa İstanbul’dan THY ile Singapur’a 11 saat direk uçuşla gittiğimiz için oldukça keyifliydi. Changi Havaalanı’nda şehre kadar begonviller ve yeşilin her tonunu görerek zevkli bir yolculuk yapıyorsunuz. Singapur’da taksiler oldukça ucuz bu arada. İki senede Singapur resmen bir şantiye haline gelmiş, eski binalar yıkılıp gökdelen yerleşim ve iş merkezlerine dönüşüyor hızlı bir şekilde. Sağolsunlar kendi insanlarına 3000-5000 Singapur Dolarına kiraladıklari yerleşim birimlerini Expatlara üç beş misline kiralıyorlar. Son gidişimizin sebebi Singapur’da iki sene expat olarak


yaşamadan önce kendimize bir ev kiralamak amaçlıydı, kaldığımız bir ay boyunca kiralik evlere ve özel okullara yoğunlastik. Şayet çocuğunuz Çince biliyorsa özel okul yerine devlet okuluna da gidebilir üstelik özel okullar ve devlet okulları arasında eğitim açısından büyük bir fark yok zaten özel okul fiyatlarını görünce ben “gitsin arslanlar gibi Çince’yi devlet okulunda öğrensin, ne de olsa bir lisan bir insan” mantığıyla ne olacak diye ısrar ettiysem de, eşim sözümü dinlemeyip tercihinin bir İngiliz okulundan yana olduğunu kesin bir dille belirtip, konuyu kapattı. Oğlum kuzenlerinin gittiği okula gidecekti şanslıydık ama Singapur’da özel okullarda okumak isteyenler 6 ay- 1 yıl bekleme sürecini göze almak zorunda kaldık.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94