Herb pszczyny 2
Herb miasta, otrzymany zapewne od księcia raciborskiego,
to złoty orzeł z czerwonym dziobem, językiem i szponami
w błękitnym polu. Jest to charakterystyczny typ orła pia-
stowskiego, jaki pojawia się w herbach piastowskich ksią-
żąt śląskich. W herbie Pszczyny nie ma on jednak tak czę-
stych na Dolnym Śląsku krzyża i sierpowatej przepaski na
skrzydłach, lecz tylko silnie podkreśloną i zaokrągloną na
szczytach linię skrzydeł. Herb używany był przez Pszczynę
już od wieków średnich, o czym świadczy zachowana pie-
częć miejska z 1466 r., w której ponad herbem widnieje hełm
z przyłbicą, przybrany dużym pióropuszem.
pszczyna nowożytna ny częściowo niezabudowane lub zaję-
Przez długie wieki Pszczyna właści- te przez różne magazyny, przybudów-
wie wcale się nie zmieniała. Choć kolej- ki i parkingi.
ne klęski żywiołowe, najczęściej po żary, Najpoważniejsze niebezpieczeństwo
były ciągłym utrapieniem mieszkańców, dla miasta niosły przez wieki pożary.
Urbanistyczno-architektoniczny układ miasta
za każdym razem odbudowywano miasto Tym groźniejsze, że ogromna większość
tak, że średniowieczny plan długo pozo- zabudowy była drewniana. W starych
stawał zupełnie niezmieniony. Nawet gdy dokumentach zachowały się wiadomości
w 1545 r. pożar strawił drewniano-ziem- o wielu pożarach – największe z nich
ne obwarowania i nikt nie kwapił się z ich prawie do cna niszczyły miasto, które
odbudową, miasto nadal nie wykroczyło musiało być odbu dowywane niemal od
z zabudową poza ich dawną linię. Stało podstaw. Wiadomo, że gdy w 1345 r.
się tak dlatego, że tereny podmokłe i ko- wojska polskie i węgierskie oblegały nie-
ryto Pszczynki otaczały Pszczynę nie tyl- dalekie Żory, splądrowały i doszczętnie
ko od północy, ale i od południa – tędy, spaliły m.in. Pszczynę. W 1458 r. miasto
po zewnętrznej stronie wałów miejskich, spłonęło po raz kolejny. Wielki pożar
płynął kanał Pszczynki, broniący dostę- wybuchł też w 1545 r., kiedy zniszczone
pu do fortyfikacji. Choć murów już nie zostały m.in. obwarowania miejskie –
było, jednak podmokłe zagłębienie z ka- później już nigdy nie odbudowane.
nałem skutecznie zamykało miasto w śre- W XVII w. ogień spustoszył miasto
dniowiecznych granicach. Ślad tego daw- dwukrotnie – w 1622 i 1679 r.
nego rowu-fosy łatwo prześledzić nawet Najgorsza klęska przyszła w 1748 r.
dziś – rów zasypano dopiero w dwudzie- Ogień strawił wszystkie obiekty na
stoleciu międzywojennym, a pomiędzy starym mieście. Jeszcze przez długie
25
starym miastem a nowszymi dzielnica- lata wielu mieszczan mieszkało w piw-
mi na południe od niego wciąż są tere- nicach, jedynych ocalałych z pożaru
Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108  |  Page 109  |  Page 110  |  Page 111  |  Page 112  |  Page 113  |  Page 114  |  Page 115  |  Page 116  |  Page 117  |  Page 118  |  Page 119  |  Page 120  |  Page 121  |  Page 122  |  Page 123  |  Page 124  |  Page 125  |  Page 126  |  Page 127  |  Page 128  |  Page 129  |  Page 130  |  Page 131  |  Page 132  |  Page 133  |  Page 134  |  Page 135  |  Page 136  |  Page 137  |  Page 138  |  Page 139  |  Page 140  |  Page 141  |  Page 142