GOLVENDE GELATEN IN FORMULA ROSSA Het voorste van de vier Ferrari-rode achtbaanwa- gentjes - die elk plaats bieden aan vier passagiers - heeft de neus van een Formule 1-wagen. Elk los accessoire (tas, badge, camera,…) is uit den boze, de beschermbril verplicht. Een beugel over dijbe- nen en tegen de bovenbuik fixeert de passagiers op hun zitplaats. Nadat de racekar zachtjes onder de overkapping is uitgereden, lijkt het of je op een projectiel zit dat met een katapult wordt weggeschoten. Van nul naar honderd kilometer per uur in een luttele twee seconden en voor de volgende honderdveertig kilometer per uur komen daar nog 2,9 seconden bij.
(Voor ken-
ners: dat zorgt voor het ervaren bij piekmomenten van 4,8 G-kracht). De vooraf gegeven instructie om toch vooral het hoofd tegen de achtersteun te houden, lijkt volslagen zinloos. Alle kanten gaat het uit, zeker als het gevaarte na het nemen van de eerste top van 52 meter hoogte alsmaar torderend en steeds weer omhoog en omlaag de rest van het circuit aflegt. Het traject is net iets meer dan twee kilometer en de totale rit duurt bij deze snelheid ruim een minuut, al voelt het als een eeuwigheid. De vluchtpogingen van de kort tevoren verorberde pizzapunt houden daarna minstens twee uur aan, de blauwe plek op de buik zeker twee dagen. Maar dat was het allemaal meer dan waard. Wie een indruk wil krijgen van de snelheidskick die Formula Rossa biedt, kan op Google zoeken naar alonso massa rollercoaster. Het YouTube-film- pje dat hiermee te vinden is, laat duidelijk zien dat de in de achtbaan voorgeschreven beschermbril geen onzin is. De gezichten van de twee Ferrari- vedetten golven of er een baksteen in een vijver is gegooid; de bril voorkomt dat hun oogleden eraf waaien.
plekken van Bell’ Italia (die overigens ook erg populair is bij volwassen stelletjes), of deelnemen in de Junior Grand Prix. EN VOOR WIE DE KICK van echte (Ferrari)snelheid wil ervaren zijn er ook diverse attracties, waar- van Formula Rossa, de snelste achtbaan ter wereld, wel de meest spectaculaire is (zie kader). WIE NA DIT ALLES honger of dorst heeft gekregen kan terecht bij een van de zes ‘Italiaanse’ horeca- gelegenheden - waarvan er een zelfs alcohol serveert - met niet minder dan 1.400 zitplaatsen. De ervaring leert overigens dat het
verstandig is dit niet te doen kort voor Formula Rossa. TWEE FERRARI-STORES maken het geheel compleet. Alle denkbare hebbedingetjes laten zich daar scoren, bijvoorbeeld een paar leuke Ferrari-slofjes (leren instappers voor in de auto voor omgerekend pakweg driehonderd euro) met bijpassende zonneglaasjes (voor een vergelijkbaar bedrag). UITERAARD STRUIKEL je in het hele park bijna letterlijk over de Fer- rari’s, in Formule 1- dan wel in straatuitvoering, en dus ook over gele Shell-schelpjes. Dat laatste is zeker het geval in het Shell Track-
side Laboratory. Qua omvang valt deze ‘attractie’ met circa veertig vierkante meter een beetje in het niet bij al het kolossaal bemeten Ferrari-geweld in de rest van het themapark. Toch is de interactieve manier waarmee de opstelling duidelijk maakt hoe het partner- schap tussen Ferrari en Shell leidt tot innovaties op het gebied van brandstoffen en smeermiddelen, leerzaam en aantrekkelijk. DE SAMENWERKING tussen Shell en Scuderia Ferrari duurt al meer dan zestig jaar en is, net als het Track- side Laboratory, uniek in de wereld van de Formule 1. Shell spendeert
er met vijftig medewerkers jaarlijks 18.000 manuren aan. Van de innovaties die dit oplevert profiteren niet alleen Formule 1- rijders maar ook ‘gewone’ snel- wegcoureurs. Zo laat het Trackside Laboratory het publiek zien dat onder meer V Power en Helix eerst zijn ontwikkeld voor de Formule 1. Nadat ze daar uitvoerig zijn getest zijn ze verder ontwikkeld voor gebruik op de weg. Voor Shell is de Formule 1 ‘het ultieme testbed voor Shell- producten en -technologie’.